Co robić w mieście buzet

Distillery "Aura"

Colmo castle

2026 Świat 100 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Cathedral of Santa Maria del Fiore

• Znana jako główna katedra katolickiej archidiecezji Florencji i trzeci co do wielkości kościół na świecie • Składający się z głównego kościoła, dzwonnicy i baptysterium, nie tylko imponuje rozmiarem, ale jest też reprezentatywną budowlą wczesnego renesansu • Katedra ma fasadę w stylu neogotyckim z XIX wieku. Jej elewacja jest wyłożona blokami marmuru w różnych odcieniach bieli, zieleni i różu. Kolory są żywe i harmonijne. △ W 1982 r. katedra została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego jako część historycznego centrum Florencji. Po wejściu do kościoła można wspiąć się na kopułę przez małe drzwi z boku. Trzeba pokonać 463 stopnie, a następnie można podziwiać panoramę całej Florencji. △ Dzwonnica kościoła to gotycka budowla o wysokości 85 m. Składa się z sześciokondygnacyjnej, kwadratowej konstrukcji zwężającej się ku górze. Ściany zewnętrzne wyłożone są białym marmurem, co nadaje im czysty i elegancki wygląd, wzmacniając majestatyczny charakter kościoła.

Włochy – nr 2 w rankingu: Nocne atrakcje

Piazza del Duomo

2026 Świat 100 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Uffizi Gallery

• Prezentuje prywatną kolekcję rodziny Medyceuszy, w tym „Narodziny Wenus” i „Wiosnę” Botticellego, „Zwiastowanie” Leonarda da Vinci, „Madonnę z Dzieciątkiem i św. Anną” Rafaela oraz inne dzieła • Zgromadzono ponad 100 000 cennych eksponatów, obejmujących niemal całą historię sztuki – od starożytnych greckich rzeźb po weneckie obrazy olejne z XVIII wieku • Poznaj dzieła renesansowe i przejrzyj włoskie klasyki △Galeria Uffizi prezentuje prywatną kolekcję rodziny Medyceuszy. Medyceusze byli włoską arystokratyczną rodziną o długiej historii. Zebrali wiele ważnych dzieł sztuki włoskiego renesansu i podarowali je Galerii Uffizi, która stała się częścią tego muzeum. △To miejsce gromadzi dzieła malarstwa renesansowego, w tym prace słynnych artystów, takich jak Botticelli, Rafael, Leonardo da Vinci i Michał Anioł. Zostały one podzielone na ponad 90 sal wystawowych według czasu powstania i gatunku artystycznego.

2026 Europa 50 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Gallery of the Academy of Florence

Galeria Akademii we Florencji została założona w 1784 roku przez wielkiego księcia Toskanii Pietro Leopoldo, który przekształcił florenckie instytucje nauczania sztuki. Mieści się ona na terenie dawnego szpitala San Matteo i klasztoru San Niccolò, a jej korzenie sięgają założonej w 1563 roku przez Cosimo I de' Medici Akademii Sztuk Pięknych. Pierwotnie zbiory galerii służyły jako kolekcja dydaktyczna dla studentów do kopiowania dzieł. W 1873 roku, aby ochronić "Dawida" Michała Anioła przed warunkami atmosferycznymi na placu Piazza della Signoria, posąg został umieszczony na drewnianym wózku i przetransportowany przez centrum Florencji do galerii. Ponieważ dedykowana sala wystawowa nie była jeszcze gotowa, rzeźba pozostawała zapakowana w drewnianej skrzyni przez dziewięć lat, aż do ukończenia sali Dawida zaprojektowanej przez architekta Emilia de Fabrisa. Obecnie "Dawid" stoi w naturalnym świetle wpadającym przez świetlik, przyciągając tłumy zwiedzających, którzy przybywają specjalnie, aby go zobaczyć. W muzeum zgromadzono również cztery niedokończone rzeźby „Jeńców” oraz równie niedokończonego „Świętego Mateusza”, które Michał Anioł wyrzeźbił dla grobowca papieża Juliusza II. Postacie ludzkie zdają się wydobywać z surowego kamienia, pozwalając odczuć jego „niedokończony” język rzeźbiarski. W centrum Sali Kolosów przy wejściu znajduje się pełnowymiarowy model gliniany „Porwania Sabinek” autorstwa Giambologny, stworzony dla marmurowej grupy rzeźb w Loggia dei Lanzi. Otaczają go XV- i XVI-wieczne florenckie obrazy takich artystów jak Botticelli, Perugino czy Filippino Lippi. Sala XIX wieku, pierwotnie będąca żeńską salą szpitalną, obecnie odtwarza pracownię Lorenza Bartoliniego i wystawia modele gipsowe. W muzeum znajduje się również dział instrumentów muzycznych, w którym przechowywane są altówka i wiolonczela Stradivariusa z kolekcji rodziny Medyceuszy oraz wczesne instrumenty klawiszowe wykonane przez Bartolomeo Cristoforiego, wynalazcę fortepianu. Trasa zwiedzania biegnie od Sali Kolosów przy wejściu aż do Sali Dawida na końcu. Większość turystów po zobaczeniu „Dawida” wraca do wyjścia, podczas gdy galerie malarstwa i sekcja instrumentów muzycznych po obu stronach są rzadko odwiedzane, co czyni je idealnym miejscem do spokojnego podziwiania dzieł. Galeria nie jest duża, a jej układ jest przejrzysty. W sezonie przed wejściem często tworzą się długie kolejki, ale galerie malarstwa i ekspozycja instrumentów są mniej oblegane, więc warto je odwiedzić.

Staza sedam slapova

2026 Europa 50 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Saint Mark's Basilica

Bazylika Świętego Marka znajduje się na Placu Świętego Marka, sąsiadując z Pałacem Dożów. Budowa bazyliki rozpoczęła się w 828 roku, a po zniszczeniu starego kościoła przez pożar, odbudowa rozpoczęła się w XI wieku. Początkowo służyła jako miejsce spoczynku relikwii Świętego Marka, a później przechowywano w niej różne skarby przywiezione podczas wypraw krzyżowych, stanowiąc bogate zbiory artystyczne. Kościół jest utrzymany głównie w stylu bizantyjskim, łącząc różne elementy architektoniczne i dekoracyjne od stylu romańskiego po renesansowy. Fasada posiada pięć romańskich portali w kształcie rombu, zwieńczonych wschodnimi i gotyckimi wieżyczkami, a także marmurowe posągi, płaskorzeźby i ornamenty kwiatowe; ogromna kopuła i barwne mozaiki są jego charakterystycznymi cechami. Kościół składa się z pięciu głównych sal z dużymi kopułami i dwóch przedsionków w formie krużganków, a jego ogólny plan ma kształt ogromnego greckiego krzyża. Projekt pięciu kopuł został zainspirowany kościołem Świętych Apostołów w Konstantynopolu i jest reprezentatywnym przykładem architektury bizantyjskiej. Przed kościołem wznoszą się trzy maszty flagowe, symbolizujące Cypr, Kretę i Moreę, które Wenecja kontrolowała w okresie swojego rozkwitu, świadcząc o dawnej świetności tego miasta. Na szczycie środkowej części kościoła znajduje się posąg św. Marka trzymającego <Ewangelię według św. Marka>, a pod posągiem widnieje wizerunek uskrzydlonego lwa, symbolizującego św. Marka.

Padua-Treviso-Venice Metropolitan Area – nr 2 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Doge's Palace

Pałac Dożów sąsiaduje z Bazyliką św. Marka i wychodzi na lagunę. Był on niegdyś centrum władzy Republiki Weneckiej: służył jako rezydencja dożów, a także mieścił Wielką Radę, Senat i Radę Dziesięciu – organy ustawodawcze, wykonawcze i sądownicze. Pałac został zbudowany w IX wieku, początkowo jako obronny zamek; obecna gotycka struktura powstała od XIV wieku, wielokrotnie niszczona przez pożary. W latach 70. XVI wieku, po dwóch kolejnych pożarach, architekt Palladio zaproponował klasyczny projekt odbudowy, jednak Republika zdecydowała się na odtworzenie gotyckiego wyglądu, tworząc tę lekką i finezyjną perłę weneckiego gotyku. Od 1923 roku pałac jest muzeum, gdzie można podziwiać freski i malowidła sufitowe autorstwa takich mistrzów szkoły weneckiej jak Tintoretto czy Veronese. Dwie fasady wychodzące na Plac Świętego Marka i lagunę są wizytówką tej budowli: białe i różowe kamienie układają się w geometryczne wzory, górna część ściany jest masywna, ozdobiona strzelistymi wieżyczkami w stylu płomienistym i ażurowymi oknami; natomiast znajdujące się poniżej dwie kondygnacje arkad i loggii są lekkie i przejrzyste – ta nietypowa proporcja „ciężkiego wierzchu i lekkiego dołu” jest charakterystyczną cechą weneckiego gotyku. Średniowieczne kapitele i oryginalne rzeźby, które zostały wymienione podczas wielkiej renowacji fasady, są obecnie eksponowane w specjalnie wydzielonej strefie wystawienniczej. Zwiedzanie odbywa się głównie wzdłuż ustalonej trasy. Najpierw wchodzi się na wewnętrzny dziedziniec: od północy przylega do Bazyliki Świętego Marka, a spoglądając w górę, widać kopułę świątyni; na dziedzińcu, po obu stronach Schodów Gigantów, stoją posągi Marsa i Neptuna dłuta Sansovina, symbolizujące potęgę Republiki na lądzie i morzu; na ścianach drugiego piętra krużganków wmurowano kilka lwich głów, które służyły jako anonimowe skrzynki na donosy – w dawnych czasach listy z donosami wrzucano bezpośrednio do paszczy lwów, a stojąc na krużgankach, można było podziwiać widok na Plac Świętego Marka i lagunę. W centrum dziedzińca znajduje się bogato zdobiona studnia z brązu – w Wenecji brakowało słodkiej wody, więc całe miasto polegało na wodzie deszczowej filtrowanej do podziemnych studni, podobno w dawnych czasach handlarze wodą specjalnie przybywali tu, aby czerpać wodę na sprzedaż. Następnie wchodzi się po Złotych Schodach: nazwanych tak od złoconych stiukowych dekoracji, u wejścia stoją posągi Herkulesa zabijającego węża i Atlasa dźwigającego kulę ziemską, w dawnych czasach wstęp na nie mieli tylko szlachcice i znamienici goście. Na piętrze sale ciągną się jedna za drugą: Sala Czterech Drzwi, Sala Starszych, Sala Dziesięciu aż po Wielką Salę Obrad, gdzie od sufitu po ściany wszystko pokryte jest malowidłami i rzeźbami. W Wielkiej Sali Obrad znajduje się ogromne dzieło Tintoretta „Raj”, inspirowane „Boską komedią” Dantego, które zajmuje niemal całą boczną ścianę – to jedno z największych malowideł olejnych na płótnie, z warstwami postaci z raju wypełniającymi kompozycję. Inna sala ozdobiona jest mapami świata, z globusami nieba i ziemi pośrodku. Pod koniec zwiedzania przechodzi się przez zbrojownię z bronią i zbrojami z średniowiecza, schodzi do mrocznych lochów, by w końcu przejść przez Most Westchnień z ok. 1600 roku i dotrzeć do nowego więzienia po drugiej stronie – jednego z pierwszych w Europie budynków wzniesionych specjalnie dla więźniów. Nazwa mostu pochodzi od westchnień skazańców prowadzonych tędy.

Padua-Treviso-Venice Metropolitan Area – nr 3 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Piazza San Marco

Plac Świętego Marka jest centrum i symbolem Wenecji, często nazywany „salonem Europy”. W czasach Republiki Weneckiej było to polityczne, religijne i festiwalowe centrum miasta: Pałac Dożów był ośrodkiem władzy republiki, Bazylika Świętego Marka pierwotnie służyła jako kaplica dożów, a od XIX wieku stała się katedrą i siedzibą patriarchy. Większe święta, takie jak karnawał, do dziś odbywają się na placu. Główny plac to trapezoidalna przestrzeń o długości około 170 metrów, szersza na wschodzie i węższa na zachodzie. Północną stronę zamyka stary budynek administracyjny, a południową – nowy budynek administracyjny, tworząc trzy renesansowe arkady, na parterze których znajdują się kawiarnie i butiki, w tym słynna Caffè Florian, otwarta w 1720 roku, usytuowana pod południową arkadą. Po wschodniej stronie Bazylika św. Marka z bizantyjską kopułą i złotymi mozaikami stanowi wizualne centrum placu. Na zachodnim krańcu, w Skrzydle Napoleona, mieści się Muzeum Correr. Ceglana dzwonnica św. Marka stoi samotnie w jednym z rogów placu, a wjazd windą na szczyt pozwala podziwiać panoramę placu, Pałacu Dożów i laguny. Idąc od południowego wejścia placu w kierunku wody, dociera się do Piazzetty św. Marka. Po wschodniej stronie znajduje się Pałac Dożów o biało-różowej fasadzie w stylu gotyckim, a po zachodniej – Biblioteka św. Marka. Przy brzegu stoją dwie granitowe kolumny, zwieńczone odpowiednio: lwem św. Marka z rozpostartymi skrzydłami oraz posągiem św. Teodora z włócznią i krokodylem. Miejsce to niegdyś służyło jako wodna brama Wenecji, witająca gości przybywających od strony morza. Po stronie Pałacu Dożów most Westchnień przerzucony jest nad kanałem, łącząc się z dawnym więzieniem i stanowiąc jedną z klasycznych atrakcji w okolicy placu. W ciągu dnia tłumy ludzi i stada gołębi splatają się na placu, podczas gdy o świcie i późnym wieczorem tłumy stopniowo się rozpraszają, co sprzyja robieniu zdjęć i dokładnemu przyglądaniu się rzeźbom architektonicznym. Kawiarnie na placu są drogie, ale siedzenie na zewnątrz przy dźwiękach muzyki na żywo to klasyczny sposób na doświadczenie dawnej Wenecji. Warto pamiętać, że w Wenecji obowiązuje zakaz karmienia gołębi na placu – nie należy przyjmować pokarmu od osób, które go oferują, ponieważ może to skutkować żądaniem wysokiej opłaty. Wieczorem łuki wokół placu stopniowo rozświetlają się, a biała fasada bazyliki nabiera złotego blasku; hałas ustępuje miejsca ciszy, a plac przybiera bardziej dostojny wygląd. Jesienią i zimą, podczas przypływu, woda czasami zalewa plac, a spacer po drewnianych kładkach to wyjątkowe doświadczenie charakterystyczne dla tego miasta na wodzie.