Od wieków geotermalne baseny na północ od Húsavík były znane mieszkańcom, którzy wykorzystywali je do kąpieli i prania.
Wiercenia w poszukiwaniu gorącej wody na Húsavíkurhöfði w połowie XX wieku ujawniły wodę, która okazała się gorącą wodą morską, zbyt bogatą w minerały, aby nadawała się do ogrzewania domów.
Zamiast pozwolić, by ta gorąca woda się marnowała, na Húsavíkurhöfði zainstalowano starą beczkę po serze. Mieszkańcy Húsavíku mogli tam korzystać z dobroczynnych właściwości kąpieli w gorącej wodzie morskiej.
Osoby cierpiące na schorzenia skóry, takie jak łuszczyca, odczuwają ulgę dzięki kąpielom w wodzie o optymalnej temperaturze 38°-39°C.