Obecność zamku przywołuje ekscytującą mieszankę legend, poezji i heroizmu, która otacza początki portugalskiej historii. Na tym Monte Largo (Szerokim Wzgórzu) po raz pierwszy rozwinął się zalążek przyszłego narodu Portugalii.
Około 968 roku Mumadona, hrabina Galicji, nakazała zbudować na tym miejscu zamek, gdzie ludność mogła szukać schronienia przed ciągłymi atakami hord wikingów, którzy przybywali morzem z północy Europy, oraz muzułmanów, którzy dokonywali najazdów z zajętych przez siebie terytoriów na południu.
Przejąwszy rządy nad prowincją zwaną Portucalense od swojego teścia, Alfonsa VI z Leónu, hrabia Henryk nakazał zbudować kolejną, większą i solidniejszą konstrukcję. To był początek ważnej struktury obronnej, którą możemy dziś oglądać, zdominowanej przez kwadratową wieżę stojącą między czterema wieżami strzegącymi każdego z czterech rogów murów.
Chociaż nie jest to ściśle udokumentowane, bardzo prawdopodobne jest, że budynek przylegający do wewnętrznej części północnego muru był rezydencją hrabiego Henryka i miejscem narodzin jego syna Afonsa Henriquesa, pierwszego króla Portugalii.