Świątynia Apollina, boga muzyki, harmonii, światła, uzdrawiania i wyroczni, zajmowała najważniejsze i najbardziej prominentne miejsce w Delfickim Sanktuarium Panhelleńskim. Budowla z częściowo odrestaurowaną kolumnadą, widoczna dziś, pochodzi z IV wieku p.n.e.; jest to trzecia świątynia zbudowana w tym samym miejscu. Słynna wyrocznia, Pytia, działała wewnątrz świątyni, a lokalizacja została wybrana, według jednej z tradycji, ze względu na świętą szczelinę pod miejscem, z której wydobywały się opary, wdychane przez Pytię. Niektórzy starożytni pisarze twierdzą, że Pytia następnie wpadała w stan delirium i wypowiadała niezrozumiałe okrzyki, które następnie były przekształcane przez kapłanów w dwuznaczne wyrocznie. Ta interpretacja jest kontrowersyjna i została zakwestionowana przez uczonych, takich jak Joseph Fontenrose i Lisa Maurizio, którzy argumentują, że starożytne źródła jednolicie przedstawiają Pytię mówiącą zrozumiale i przekazującą przepowiednie własnym głosem.