Posiada rzadko spotykaną w Kota Kinabalu prywatną plażę z lustrzanymi mieliznami, gdzie zachód słońca maluje powierzchnię rzeki w karmelowo-pomarańczowe odcienie, a idealnie symetryczne odbicie w wodzie tworzy uznane za najlepsze na całej trasie namorzynowej miejsce do podziwiania zachodu słońca.
Dziewicze mokradła są doskonale chronione, populacja świetlików znacznie przewyższa liczebnością inne namorzyny. Gdy zapada noc, rejs łodzią po rzece ukazuje tysiące świetlików obsiadających gałęzie drzew, tworzących wrażenie płynącej drogi mlecznej.
Kanały otoczone gęstą roślinnością, gdzie często można zaobserwować nosacze sundajskie, a po drodze spotkać czaple białe, makaki krabożerne i dzikie bawoły, co pozwala na bliskie obserwacje rzadkich gatunków endemicznych dla Sabah.