Co robić w mieście dorchester

Greenhill Gardens

Maiden Castle

2026 Europa 50 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Windsor Castle

• Spacer po zamku rodzinnym dynastii Windsor • Podziwiaj wyrafinowane skarby w apartamencie narodowym • Słuchaj przewodnika audio i delektuj się pięknem zamku Zamek Windsor to od wieków rodzinna rezydencja brytyjskiej rodziny królewskiej z dynastii Windsorów, położony na wzgórzu nad południowym brzegiem Tamizy. Zamek został pierwotnie zbudowany w XI wieku przez Wilhelma I Zdobywcę. Ze względu na swoją długą historię, design zamku ewoluował wraz z upływem czasu, zmieniającymi się upodobaniami rodziny królewskiej oraz sytuacją finansową, łącząc elementy klasyczne i nowoczesne. Zamek Windsor można podzielić na trzy części: górną, środkową i dolną. Górna część obejmuje głównie wnętrza pałacowe, takie jak Sala Waterloo (sala bankietowa) i galeria. W części środkowej znajduje się okrągła wieża otoczona ogrodem różanym, a w dolnej części znajduje się gotycka kaplica św. Jerzego. Górna część to głównie apartamenty państwowe i prywatne apartamenty królewskie, słynące z kolekcji królewskich obrazów i skarbów, a także mebli i dekoracji pochodzących ze średniowiecza, dzięki czemu każdy pokój jest jak mała galeria sztuki. Centralna część tego obszaru skupia się wokół okrągłej wieży otoczonej ogrodem różanym, która pierwotnie została zbudowana z drewna, a później odbudowana z kamienia. Wieża ta służyła niegdyś jako więzienie dla politycznych przeciwników rodziny królewskiej, a obecnie jest głównie wykorzystywana do przechowywania królewskich dokumentów i kolekcji fotograficznych. Kaplica św. Jerzego (St. George's Chapel) w Dolnej Wardzie to doskonały przykład angielskiej architektury gotyckiej, słynąca z imponującego kamiennego sklepienia wachlarzowego i misternie zdobionych witraży. To miejsce było również świadkiem wielu królewskich ślubów.

Weymouth Harbour

Lodmoor Country Park

2026 Świat 100 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Buckingham Palace

Pałac Buckingham jest oficjalną londyńską rezydencją brytyjskiego monarchy oraz miejscem, w którym rodzina królewska organizuje wydarzenia państwowe i ważne uroczystości. Pałac posiada dziewiętnaście sal państwowych przeznaczonych do przyjmowania dostojników państwowych i odprawiania oficjalnych ceremonii; w salach tych eksponowane są obrazy Van Dycka i Canaletta, rzeźby Canovy oraz piękna porcelana z Sèvres i meble angielskie i francuskie. Trasa zwiedzania łączy takie wspaniałe wnętrza, jak Biały Salon, Sala Muzyczna, Niebieski Salon i Zielony Salon; łącząca je galeria ma około 50 metrów długości i wiszą w niej dzieła mistrzów, takich jak Rembrandt, Rubens i Vermeer, stanowiąc esencję Kolekcji Królewskiej. Główną atrakcją całej trasy jest Sala Tronowa. Łuki i baldachim zaprojektował architekt John Nash, czerpiąc z doświadczenia w projektowaniu scen teatralnych, co nadało całości niezwykle dramatyczny efekt wizualny. Para tronów w sali była kolejno wykorzystywana podczas koronacji Elżbiety II i Karola III, a oficjalne portrety króla i królowej, specjalnie namalowane przez artystów, są tu również stale wystawiane. Sala Tronowa służyła niegdyś jako tło do zdjęć ślubnych księcia i księżnej Walii, a do dziś pozostaje miejscem ceremonii dworskich, takich jak nadawanie orderów. Uroczysta zmiana warty na dziedzińcu przed pałacem również przyciąga uwagę. Podczas ceremonii oddział gwardii maszeruje w rytm muzyki z koszar Wellington do pałacu, przejmując obowiązki od innego oddziału i stając się Gwardią Królewską — to klasyczna scena pozwalająca doświadczyć brytyjskiej tradycji ceremonialnej.

Southside Funfair

Bowleaze Cove

2026 Europa 50 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Stonehenge

Na równinie Salisbury, na południowy wschód od Bath w Anglii, na niezmierzonych pustkowiach wznoszą się liczne kamienne kręgi - to tajemniczy prehistoryczny zabytek Wysp Brytyjskich, Stonehenge. W 1130 roku pewien angielski ksiądz przypadkowo odkrył Stonehenge podczas podróży. Te majestatyczne głazy ważą średnio około 30 ton, a ich układ i dokładne przeznaczenie pozostają przedmiotem dyskusji do dziś. W drodze do Stonehenge ustawiono znaki, a sam monument otoczono barierkami, pozwalając zwiedzającym obserwować go z odległości około 30 metrów. Badania wskazują, że budowa trwała ponad tysiąc lat: około 3000 roku p.n.e. miejscowa ludność usypała wał ziemny i wykopała 56 jam wewnątrz pierścienia; dopiero około 2500 roku p.n.e. zaczęto transportować i ustawiać megality. Główny piaskowiec pochodził ze wzgórz Marlborough oddalonych o około 30 km, średnio ważąc 25 ton, z kamieniem piętowym (Heel Stone) o wadze około 30 ton; mniejsze niebieskie kamienie (bluestones) przywieziono z gór Preseli w Walii, ponad 200 km stąd. Fakt, że transport odbywał się bez użycia metalowych narzędzi i kół, wciąż zadziwia badaczy.

Lulworth Cove