Co robić w mieście douai

Mining History Centre

Gayant Expo Concerts

SpeedPark Hénin Beaumont

Team Square

Sourcéane

Charles Bertin Park

Bowling Quai 121 Douai

2026 Świat 100 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Disneyland Paris

Witaj w niezwykłym nowym świecie, gdzie możesz poczuć się jak prawdziwy mieszkaniec Arendelle, doświadczyć wymarzonej historii „Krainy Lodu” z nowymi atrakcjami, restauracjami tematycznymi, immersyjnymi butikami i nie tylko! Od wiosny 2026 roku Disney Adventure Park rozpoczyna nowy rozdział jako całkowicie odnowiony park. Odkryj niezwykłe światy, w tym urzekający nowy świat „Krainy Lodu”, który obudzi w tobie ducha przygody! Disneyland Paris to obowiązkowy punkt podczas wizyty w stolicy Francji!

2026 Świat 100 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Louvre Museum

Luwr znajduje się na prawym brzegu Sekwany w Paryżu. Jego pierwowzorem była warownia obronna zbudowana pod koniec XII wieku przez króla Francji Filipa II, która przez stulecia była rozbudowywana i przekształciła się w pałac królewski. W 1793 roku, podczas rewolucji francuskiej, otwarto ją jako muzeum; zbiory gromadzono z roku na rok, a dziś Luwr cieszy się renomą równą British Museum w Londynie i Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Pośrodku dziedzińca Napoleona stoi zaprojektowana przez Ieoh Ming Pei szklana piramida, która od chwili ukończenia w 1989 roku tworzy kontrast z klasycznym pałacem — zwiedzający wchodzą dziś do muzeum właśnie od dołu piramidy. Filmy „Duch Luwru” i „Kod da Vinci” również kręcono tu w autentycznych wnętrzach. Zbiory liczą setki tysięcy obiektów, a ich chronologia rozciąga się od starożytnego Egiptu i dawnych cywilizacji Mezopotamii aż po połowę XIX wieku; rzeźba, malarstwo, sztuka dekoracyjna i sztuka islamska mają tu swoje odrębne działy. Eksponowana na stałe kolekcja stanowi tylko niewielką ich część, ale i tak wystarcza, by spędzić tu cały dzień. Niemal każdy chce zobaczyć tutejsze „trzy skarby”: Wenus z Milo, Mona Lisę i Nike z Samotraki. Bezramienna „Wenus z Milo” została wyrzeźbiona z czystego białego marmuru paryjskiego. Z powodu braku obu ramion środowisko naukowe przez długi czas spierało się, czy przedstawia ona boginię piękna Afrodytę, czy czczoną na wyspie Melos boginię morza Amfitrytę; później w pobliżu miejsca odkrycia posągu znaleziono dłoń trzymającą jabłko, które jest artystycznym atrybutem bogini piękna, a dłoń ta została wykonana z tego samego rodzaju marmuru co posąg — dopiero wtedy identyfikacja przechyliła się ku Wenus. Zaraz po przyjęciu do zbiorów muzealnych konserwator chciał uzupełnić jej ramiona, jednak aby nie zniekształcić pierwotnego wyglądu, ostatecznie zrezygnowano z tego pomysłu — brak kończyn stał się wręcz jednym z jej poruszających elementów. Tajemniczy uśmiech „Mony Lisy” od stuleci przyciąga uwagę. W 1911 roku włoski rzemieślnik Vincenzo Peruggia, który wcześniej brał udział w montażu szyby ochronnej dla obrazu w muzeum, ukradł go i ukrywał przez ponad dwa lata, aż wpadł, gdy próbował sprzedać dzieło florenckiemu antykwariuszowi; obraz odzyskano, a jego sława jeszcze wzrosła. „Nike z Samotraki” była pierwotnie wotywnym darem starożytnych Greków dla bogów, najprawdopodobniej wzniesionym dla uczczenia zwycięstwa w bitwie morskiej; dziś stoi na szczycie schodów Daru, ukazując moment, w którym skrzydlata bogini Nike opada na dziób okrętu wojennego. Gdy w 1883 roku po raz pierwszy stanęła na schodach, sklepienie zdobiły pełne przepychu złote mozaiki, które jednak krytycy z powodu nadmiernej ozdobności szyderczo nazwali „gwiazdą kabaretu”; dopiero w 1934 roku, gdy dekoracje te zastąpiono wzorem imitującym kamień, uzyskano dzisiejszy dostojny i surowy wygląd. Podczas zwiedzania warto udać się od wejścia przez piramidę prosto do skrzydła Denon, najpierw spojrzeć w górę na Nike z Samotraki z poziomu schodów Daru, następnie zobaczyć „Mona Lisę”, a potem w zależności od zainteresowań przechadzać się między galerią starożytnego Egiptu a galerią malarstwa; trzy najsłynniejsze dzieła są przez cały rok oblegane przez tłumy, więc aby obejrzeć je bez pośpiechu, warto zarezerwować sobie co najmniej pół dnia.

2026 Świat 100 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Musee d'Orsay

Muzeum Orsay, nazywane „świątynią impresjonizmu”, to miejsce, gdzie można podziwiać arcydzieła impresjonistyczne wielu mistrzów sztuki i poczuć magię kolorów oraz gry światła. Na placu przed muzeum sześć brązowych posągów symbolizuje sześć kontynentów świata. Wewnątrz muzeum, pod ogromną szklaną kopułą, naturalne światło przenika przez szkło i oświetla liczne obrazy, pozwalając w pełni doświadczyć ich uroku oraz pasji twórczej artystów. Świątynia sztuki, święte miejsce impresjonizmu Muzeum Orsay znajduje się naprzeciwko Luwru, po drugiej stronie rzeki, i posiada kolekcję około 4 tysięcy dzieł sztuki. Prezentuje ono prace artystyczne z okresu prawie pół wieku (1848-1912), od 1848 roku do początków kubizmu, w tym malarstwo, rzeźby oraz meble i dekoracje. Miejscowi często mówią, że jeśli chcesz podziwiać skarby sztuki sprzed 1848 roku, powinieneś odwiedzić Luwr; jeśli interesujesz się sztuką nowoczesną po 1912 roku, warto wybrać się do Centrum Pompidou; a Muzeum Orsay stanowi pomost między tymi dwoma okresami. Obecnie muzeum składa się z pięciu pięter i ponad 80 sal wystawowych, z których trzy są otwarte dla publiczności. Te trzy piętra prezentują zbiory w porządku chronologicznym. Na parterze głównej hali znajdują się głównie obrazy, rzeźby i dzieła sztuki dekoracyjnej z lat 1850-1870, w tym wiele arcydzieł znanych mistrzów. Podczas zwiedzania warto rozpocząć od alei rzeźb w centrum hali, a następnie odwiedzić sale wystawowe po obu stronach alei, a także zobaczyć słynny model Opery Paryskiej. Wchodząc do muzeum, można zauważyć ślady dawnego dworca kolejowego – tory na parterze, salę VIP na pierwszym piętrze i hotel na drugim piętrze zostały przekształcone w sale wystawowe. Podziwiaj z bliska ikoniczny zegar Muzeum Orsay Nadchodzące wystawy w Muzeum Orsay: Wystawa „John Singer Sargent: Zachwycający Paryż” będzie otwarta dla zwiedzających od 23 września 2025 do 11 stycznia 2026. Wystawa „Paolo Troubetzkoy: Rzeźbiarz (1866-1938)” będzie otwarta dla zwiedzających od 30 września 2025 do 10 stycznia 2026.