Co robić w mieście Houma

Yuncheng – nr 8 w rankingu: Jesienne atrakcje widokowe

Longxing Temple

Świątynia Longxing została pierwotnie zbudowana w okresie dynastii Tang, a obecne główne budynki są rekonstrukcjami z okresu po dynastii Yuan. Wielka Hala Świątyni Longxing to zabytkowa konstrukcja z okresu Yuan, w której znajduje się dziewięć kolorowych rzeźb przedstawiających Trzech Buddów Czasu i towarzyszących im bodhisattwów, stworzonych w okresie dynastii Jin, będących arcydziełami kolorowych rzeźb z okresów Song i Jin, rzadko spotykanymi na świecie. W świątyni Longxing znajduje się również stela Biluo, zbudowana za czasów cesarza Gaozong z dynastii Tang, z inskrypcjami napisanymi w starożytnym piśmie, uznawana za świadectwo ewolucji chińskich znaków. Pagoda Longxing w świątyni, pierwotnie zbudowana w okresie Tang, została odnowiona w okresie panowania cesarza Qianlong z dynastii Qing, z zewnętrzną okładziną i rozbudowana z ośmiu do trzynastu poziomów, dostępna do wspinaczki.

Jiangzhou Prefecture Scenic Area

Powiat Xinjiang w prowincji Shanxi składa się z trzech wież (Wieża Dzwonów, Wieża Bębnów i Wieża Muzyki), świątyni Chenghuang, ogrodu z czasów dynastii Sui - Wielkiej Sali Xinjiang oraz ogrodu Jianshouju, które prezentują esencję architektury starożytnego miasta Xinjiang i bogactwo jego kultury. Trzy wieże stoją w rzadko spotykanej w Chinach konfiguracji trójkątnej. Ogród z czasów dynastii Sui - Wielka Sala Xinjiang, pochodzący z czasów dynastii Tang, zachował styl z okresu Yuan i słynie z szerokości oraz długości przęseł. Ogród Jianshouju, znany również jako Ogród z czasów dynastii Sui, został zbudowany w 16 roku ery Kaihuang (596 r. n.e.) i jest jedynym zachowanym do dziś oficjalnym ogrodem z tej dynastii. Ten obszar nie tylko świadczy o tysiącletniej historii miasta Xinjiang, ale także stanowi kompleks turystyczny łączący aktywację dziedzictwa kulturowego, doświadczanie lokalnych tradycji i promowanie historii.

Houma Jinguo Gudu Museum

Yuncheng – nr 12 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Fusheng Temple

Świątynia Fushèng, położona w wiosce Guang, 17 km na północny zachód od miasta powiatu Xinjiang w mieście Yuncheng w prowincji Shanxi, założona w okresie Zhenguan dynastii Tang (627-649). W 11. roku Hongzhi dynastii Ming (1498) przeprowadzono gruntowny remont.Świątynia Fushèng.Świątynia FushèngZorientowany na południe, kompleks składa się z dwóch dziedzińców i zajmuje powierzchnię 5598 metrów kwadratowych. Wzdłuż centralnej osi znajdują się kolejno: brama górska, Sala Niebiańskich Królów, Sala Amitabhy, Grota Trzech Buddów oraz Pawilon Sutr. Dolne partie Sali Amitabhy i Pawilonu Sutr to pozostałości z okresu Yuan. Pozostałe budynki pochodzą z czasów Ming i Qing. Brama górska ma formę drewnianej bramy w stylu pailou, z siedmioma warstwami dougong podtrzymującymi majestatyczne narożniki dachu. Dzwonnica i bębniarnia znajdują się odpowiednio po wschodniej i zachodniej stronie. Główne budynki mają pojedyncze dachy typu xieshan, otoczone łukowatymi przejściami. Drewniana brama pailou oraz boczne pawilony tworzą mały dziedziniec w formie studni.

Linfen – nr 7 w rankingu: Jesienne atrakcje widokowe

Fencheng Ancient Building Complex

Zaixiang Village (Prime Ministers’ Village)

Chińska „Wioska Premierów” to wieś Peibai w mieście Liyuan w powiecie Wenxi, oddalona o 25 km od centrum powiatu. Jest to miejsce narodzin premierów. Rodzina Pei z Wenxi to jedna z najbardziej znanych arystokratycznych rodzin w historii feudalnych Chin. Według statystyk z „Genealogii Rodu Pei”, w historii rodzina Pei wydała 59 premierów oraz tysiące innych urzędników, co można określić jako „ciągłość premierów i generałów, dom pełen dostojników”. Stąd pochodzi nazwa chińskiej „Wioski Premierów”. Obecnie w wiosce Peibai znajduje się wiele zabytków historycznych związanych z rodziną Pei, takich jak budowle, inskrypcje na kamieniach i grobowce. Galeria Stel Pei przechowuje dziesiątki starożytnych stel, które mają wysoką wartość zarówno historyczną, jak i artystyczną pod względem kaligrafii. Wśród nich znajduje się „Stele Pei Hong”, która łączy styl Wei i Li, charakteryzuje się stabilną kaligrafią i została wyryta w trzecim roku panowania cesarza Wu z Północnej Dynastii Zhou (568 r.). Świątynia Przodków Rodziny Pei (znana również jako Świątynia Jin Gong) została zbudowana po raz pierwszy w trzecim roku panowania cesarza Taizong z Tang (629 r. n.e.). Jej rozległa skala i majestatyczna aura sprawiają, że była odnawiana w kolejnych dynastiach. Do dziś zachowały się takie budowle jak przednia i tylna świątynia oraz brama Zhuangyuan. Galeria Stel Pei to niemal encyklopedia chińskiej kaligrafii i rzeźby kamiennej. Pierwotnie znajdowały się tam dziesiątki starożytnych stel o wysokiej wartości historycznej i artystycznej. Grobowce rodziny Pei znajdują się na wzgórzu Fenghuang, pięć kilometrów na wschód od wioski Peibai. W przeszłości było tam wiele grobowców i stel, ale choć większość z nich została zniszczona lub zrównana z ziemią, nadal można zobaczyć ich ogólny wygląd, a na niektórych cmentarzach zachowały się kamienne stele.

Temple of Literature

Świątynia Konfucjańska w JiangzhouTo nie tylko zespół starożytnych budowli o długiej historii, ale także symbol doskonałej tradycyjnej kultury chińskiej. Reprezentuje dziedzictwo konfucjańskie, ukazując bogate dziedzictwo historyczne i unikalne atrakcje turystyczne.

Jinguo Museum

Muzeum Państwa Jin znajduje się w mieście Qucun w powiecie Quwo. Jest to pierwsze w prowincji muzeum tematyczne poświęcone kulturze Jin, zbudowane na bazie stanowiska archeologicznego "Qucun-Tianma", które jest obiektem chronionym jako zabytek o znaczeniu krajowym. Muzeum zostało oficjalnie otwarte dla publiczności w Święto Narodowe w 2014 roku. Jest to pierwsze w prowincji Shanxi duże muzeum stanowiskowe, łączące funkcje kolekcjonowania, ochrony i badań zabytków oraz prezentacji pozostałości archeologicznych. Stanowi kompletną platformę prezentującą historyczną i kulturową spuściznę Państwa Jin. Muzeum Państwa Jin, poświęcone kulturze Jin, prezentuje trzy główne atrakcje: historię państwa Jin, historię wykopalisk oraz wystawę stanowisk archeologicznych. W sali wystawowej historii i kultury, śledząc dzieje państwa Jin, poprzez liczne cenne artefakty odkryte w grobowcach władców Jin, ukazano kluczowe wydarzenia, które wpłynęły na starożytną historię Chin. Wśród nich są: nadanie ziemi Tang Shuyu około 1040 r. p.n.e., przemianowanie Tang na Jin przez Xiefu, wierna służba królowi przez Wenhou, ekspansja terytorialna XianGong, hegemonia Wengong, rządy sześciu ministrów oraz podział Jin przez trzy rody. Sala historii wykopalisk przedstawia trudne poszukiwania i znaczące osiągnięcia trzech pokoleń archeologów z Instytutu Archeologii i Dziedzictwa Kulturowego Uniwersytetu Pekińskiego oraz Instytutu Archeologii prowincji Shanxi. W sali stanowisk archeologicznych, stosując różne metody prezentacji dla każdego stanowiska, szczególnie wyeksponowano cztery grupy grobowców władców Jin i ich małżonek oraz trzy doły z rydwanami i końmi, ukazując widzom pełny obraz królewskich pochówków z okresu Zachodniej i Wschodniej Dynastii Zhou. Muzeum Królestwa Jin znajduje się na rozległym stanowisku archeologicznym "Quwo – Tianma", które rozciąga się od wioski Tianma w powiecie Yicheng na wschodzie, do miasteczka Quwo w powiecie Quwo na zachodzie, od brzegów rzeki Fu na południu, po zbocza góry Qiaoshan na północy. Stanowisko ma 3800 metrów długości ze wschodu na zachód i 2800 metrów szerokości z północy na południe, zajmując obszar około 11 kilometrów kwadratowych. Dzięki wieloletnim wykopaliskom prowadzonym przez Uniwersytet Pekiński i Instytut Archeologii Shanxi, odsłonięto obszar 12 000 metrów kwadratowych, odkrywając ponad 1000 grobowców, w tym ponad 800 z okresu dynastii Zhou. W centralnej części stanowiska odkryto dziewięć grup dziewiętnastu grobowców wczesnych władców królestwa Jin i ich małżonek, dziesięć dołów z rydwanami i końskimi szkieletami oraz ponad 12 000 cennych artefaktów. Odkrycia te przyczyniły się do rozwiązania zagadnienia chronologii królów Zachodniej Dynastii Zhou w ramach projektu "Xia-Shang-Zhou Chronology Project". Stanowisko zostało uznane za jedno z "dziesięciu najważniejszych odkryć archeologicznych" w latach 1992 i 1993, a w 2001 roku zaliczone do "stu najważniejszych odkryć archeologicznych XX wieku w Chinach".

Pujing Temple

Sanguan Temple