Co robić w mieście karlovac

Aquatika Freshwater Aquarium Karlovac

Muzej Domovinskog rata Karlovac - Turanj

Foginovo kupalište

Zorin Dom

Karlovac center

Sports hall Mladost

Historical Grain Boat

Nikola Tesla Experience Center Karlovac

2026 Europa 50 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Saint Mark's Basilica

Bazylika Świętego Marka znajduje się na Placu Świętego Marka, sąsiadując z Pałacem Dożów. Budowa bazyliki rozpoczęła się w 828 roku, a po zniszczeniu starego kościoła przez pożar, odbudowa rozpoczęła się w XI wieku. Początkowo służyła jako miejsce spoczynku relikwii Świętego Marka, a później przechowywano w niej różne skarby przywiezione podczas wypraw krzyżowych, stanowiąc bogate zbiory artystyczne. Kościół jest utrzymany głównie w stylu bizantyjskim, łącząc różne elementy architektoniczne i dekoracyjne od stylu romańskiego po renesansowy. Fasada posiada pięć romańskich portali w kształcie rombu, zwieńczonych wschodnimi i gotyckimi wieżyczkami, a także marmurowe posągi, płaskorzeźby i ornamenty kwiatowe; ogromna kopuła i barwne mozaiki są jego charakterystycznymi cechami. Kościół składa się z pięciu głównych sal z dużymi kopułami i dwóch przedsionków w formie krużganków, a jego ogólny plan ma kształt ogromnego greckiego krzyża. Projekt pięciu kopuł został zainspirowany kościołem Świętych Apostołów w Konstantynopolu i jest reprezentatywnym przykładem architektury bizantyjskiej. Przed kościołem wznoszą się trzy maszty flagowe, symbolizujące Cypr, Kretę i Moreę, które Wenecja kontrolowała w okresie swojego rozkwitu, świadcząc o dawnej świetności tego miasta. Na szczycie środkowej części kościoła znajduje się posąg św. Marka trzymającego <Ewangelię według św. Marka>, a pod posągiem widnieje wizerunek uskrzydlonego lwa, symbolizującego św. Marka.

Padua-Treviso-Venice Metropolitan Area – nr 2 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Doge's Palace

Pałac Dożów sąsiaduje z Bazyliką św. Marka i wychodzi na lagunę. Był on niegdyś centrum władzy Republiki Weneckiej: służył jako rezydencja dożów, a także mieścił Wielką Radę, Senat i Radę Dziesięciu – organy ustawodawcze, wykonawcze i sądownicze. Pałac został zbudowany w IX wieku, początkowo jako obronny zamek; obecna gotycka struktura powstała od XIV wieku, wielokrotnie niszczona przez pożary. W latach 70. XVI wieku, po dwóch kolejnych pożarach, architekt Palladio zaproponował klasyczny projekt odbudowy, jednak Republika zdecydowała się na odtworzenie gotyckiego wyglądu, tworząc tę lekką i finezyjną perłę weneckiego gotyku. Od 1923 roku pałac jest muzeum, gdzie można podziwiać freski i malowidła sufitowe autorstwa takich mistrzów szkoły weneckiej jak Tintoretto czy Veronese. Dwie fasady wychodzące na Plac Świętego Marka i lagunę są wizytówką tej budowli: białe i różowe kamienie układają się w geometryczne wzory, górna część ściany jest masywna, ozdobiona strzelistymi wieżyczkami w stylu płomienistym i ażurowymi oknami; natomiast znajdujące się poniżej dwie kondygnacje arkad i loggii są lekkie i przejrzyste – ta nietypowa proporcja „ciężkiego wierzchu i lekkiego dołu” jest charakterystyczną cechą weneckiego gotyku. Średniowieczne kapitele i oryginalne rzeźby, które zostały wymienione podczas wielkiej renowacji fasady, są obecnie eksponowane w specjalnie wydzielonej strefie wystawienniczej. Zwiedzanie odbywa się głównie wzdłuż ustalonej trasy. Najpierw wchodzi się na wewnętrzny dziedziniec: od północy przylega do Bazyliki Świętego Marka, a spoglądając w górę, widać kopułę świątyni; na dziedzińcu, po obu stronach Schodów Gigantów, stoją posągi Marsa i Neptuna dłuta Sansovina, symbolizujące potęgę Republiki na lądzie i morzu; na ścianach drugiego piętra krużganków wmurowano kilka lwich głów, które służyły jako anonimowe skrzynki na donosy – w dawnych czasach listy z donosami wrzucano bezpośrednio do paszczy lwów, a stojąc na krużgankach, można było podziwiać widok na Plac Świętego Marka i lagunę. W centrum dziedzińca znajduje się bogato zdobiona studnia z brązu – w Wenecji brakowało słodkiej wody, więc całe miasto polegało na wodzie deszczowej filtrowanej do podziemnych studni, podobno w dawnych czasach handlarze wodą specjalnie przybywali tu, aby czerpać wodę na sprzedaż. Następnie wchodzi się po Złotych Schodach: nazwanych tak od złoconych stiukowych dekoracji, u wejścia stoją posągi Herkulesa zabijającego węża i Atlasa dźwigającego kulę ziemską, w dawnych czasach wstęp na nie mieli tylko szlachcice i znamienici goście. Na piętrze sale ciągną się jedna za drugą: Sala Czterech Drzwi, Sala Starszych, Sala Dziesięciu aż po Wielką Salę Obrad, gdzie od sufitu po ściany wszystko pokryte jest malowidłami i rzeźbami. W Wielkiej Sali Obrad znajduje się ogromne dzieło Tintoretta „Raj”, inspirowane „Boską komedią” Dantego, które zajmuje niemal całą boczną ścianę – to jedno z największych malowideł olejnych na płótnie, z warstwami postaci z raju wypełniającymi kompozycję. Inna sala ozdobiona jest mapami świata, z globusami nieba i ziemi pośrodku. Pod koniec zwiedzania przechodzi się przez zbrojownię z bronią i zbrojami z średniowiecza, schodzi do mrocznych lochów, by w końcu przejść przez Most Westchnień z ok. 1600 roku i dotrzeć do nowego więzienia po drugiej stronie – jednego z pierwszych w Europie budynków wzniesionych specjalnie dla więźniów. Nazwa mostu pochodzi od westchnień skazańców prowadzonych tędy.