Co robić w mieście oudenaarde

Flandria Wschodnia – nr 1 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Castle of the Counts

5,2

Zamek Hrabiego został zbudowany w 1180 roku. Ponieważ budowniczy zamku, hrabia Flandrii, uczestniczył w drugiej krucjacie, zamek został wzniesiony według wyglądu zamków krzyżowców. Zamek doświadczył zawirowań w swojej długiej historii i w XIV wieku został przekształcony w więzienie i sąd. Pod koniec XIX wieku był niemal zburzony. W 1885 roku został zakupiony przez gminę Gandawa i przywrócony do pierwotnego stanu, obecnie jest to muzeum zamkowe. Pod względem wyglądu i stylu Zamek Hrabiego jest bardzo podobny do starożytnych zamków na Wyspach Brytyjskich. Jest majestatyczny i wysoki, bardzo mroczny i zimny w średniowiecznym stylu, nie tak romantyczny i piękny jak zamki francuskie.

Ghent · 24,8 km od Oudenaarde

Oudenaarde · 548 m od centrum

Tour of Flanders

3,0

Disneyland Paris

Witaj w niezwykłym nowym świecie, gdzie możesz poczuć się jak prawdziwy mieszkaniec Arendelle, doświadczyć wymarzonej historii „Krainy Lodu” z nowymi atrakcjami, restauracjami tematycznymi, immersyjnymi butikami i nie tylko! Od wiosny 2026 roku Disney Adventure Park rozpoczyna nowy rozdział jako całkowicie odnowiony park. Odkryj niezwykłe światy, w tym urzekający nowy świat „Krainy Lodu”, który obudzi w tobie ducha przygody! Disneyland Paris to obowiązkowy punkt podczas wizyty w stolicy Francji!

Francja · Chessy

Louvre Museum

Luwr znajduje się na prawym brzegu Sekwany w Paryżu. Jego pierwowzorem była warownia obronna zbudowana pod koniec XII wieku przez króla Francji Filipa II, która przez stulecia była rozbudowywana i przekształciła się w pałac królewski. W 1793 roku, podczas rewolucji francuskiej, otwarto ją jako muzeum; zbiory gromadzono z roku na rok, a dziś Luwr cieszy się renomą równą British Museum w Londynie i Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Pośrodku dziedzińca Napoleona stoi zaprojektowana przez Ieoh Ming Pei szklana piramida, która od chwili ukończenia w 1989 roku tworzy kontrast z klasycznym pałacem — zwiedzający wchodzą dziś do muzeum właśnie od dołu piramidy. Filmy „Duch Luwru” i „Kod da Vinci” również kręcono tu w autentycznych wnętrzach. Zbiory liczą setki tysięcy obiektów, a ich chronologia rozciąga się od starożytnego Egiptu i dawnych cywilizacji Mezopotamii aż po połowę XIX wieku; rzeźba, malarstwo, sztuka dekoracyjna i sztuka islamska mają tu swoje odrębne działy. Eksponowana na stałe kolekcja stanowi tylko niewielką ich część, ale i tak wystarcza, by spędzić tu cały dzień. Niemal każdy chce zobaczyć tutejsze „trzy skarby”: Wenus z Milo, Mona Lisę i Nike z Samotraki. Bezramienna „Wenus z Milo” została wyrzeźbiona z czystego białego marmuru paryjskiego. Z powodu braku obu ramion środowisko naukowe przez długi czas spierało się, czy przedstawia ona boginię piękna Afrodytę, czy czczoną na wyspie Melos boginię morza Amfitrytę; później w pobliżu miejsca odkrycia posągu znaleziono dłoń trzymającą jabłko, które jest artystycznym atrybutem bogini piękna, a dłoń ta została wykonana z tego samego rodzaju marmuru co posąg — dopiero wtedy identyfikacja przechyliła się ku Wenus. Zaraz po przyjęciu do zbiorów muzealnych konserwator chciał uzupełnić jej ramiona, jednak aby nie zniekształcić pierwotnego wyglądu, ostatecznie zrezygnowano z tego pomysłu — brak kończyn stał się wręcz jednym z jej poruszających elementów. Tajemniczy uśmiech „Mony Lisy” od stuleci przyciąga uwagę. W 1911 roku włoski rzemieślnik Vincenzo Peruggia, który wcześniej brał udział w montażu szyby ochronnej dla obrazu w muzeum, ukradł go i ukrywał przez ponad dwa lata, aż wpadł, gdy próbował sprzedać dzieło florenckiemu antykwariuszowi; obraz odzyskano, a jego sława jeszcze wzrosła. „Nike z Samotraki” była pierwotnie wotywnym darem starożytnych Greków dla bogów, najprawdopodobniej wzniesionym dla uczczenia zwycięstwa w bitwie morskiej; dziś stoi na szczycie schodów Daru, ukazując moment, w którym skrzydlata bogini Nike opada na dziób okrętu wojennego. Gdy w 1883 roku po raz pierwszy stanęła na schodach, sklepienie zdobiły pełne przepychu złote mozaiki, które jednak krytycy z powodu nadmiernej ozdobności szyderczo nazwali „gwiazdą kabaretu”; dopiero w 1934 roku, gdy dekoracje te zastąpiono wzorem imitującym kamień, uzyskano dzisiejszy dostojny i surowy wygląd. Podczas zwiedzania warto udać się od wejścia przez piramidę prosto do skrzydła Denon, najpierw spojrzeć w górę na Nike z Samotraki z poziomu schodów Daru, następnie zobaczyć „Mona Lisę”, a potem w zależności od zainteresowań przechadzać się między galerią starożytnego Egiptu a galerią malarstwa; trzy najsłynniejsze dzieła są przez cały rok oblegane przez tłumy, więc aby obejrzeć je bez pośpiechu, warto zarezerwować sobie co najmniej pół dnia.

Musee d'Orsay

Muzeum Orsay, nazywane „świątynią impresjonizmu”, to miejsce, gdzie można podziwiać arcydzieła impresjonistyczne wielu mistrzów sztuki i poczuć magię kolorów oraz gry światła. Na placu przed muzeum sześć brązowych posągów symbolizuje sześć kontynentów świata. Wewnątrz muzeum, pod ogromną szklaną kopułą, naturalne światło przenika przez szkło i oświetla liczne obrazy, pozwalając w pełni doświadczyć ich uroku oraz pasji twórczej artystów. Świątynia sztuki, święte miejsce impresjonizmu Muzeum Orsay znajduje się naprzeciwko Luwru, po drugiej stronie rzeki, i posiada kolekcję około 4 tysięcy dzieł sztuki. Prezentuje ono prace artystyczne z okresu prawie pół wieku (1848-1912), od 1848 roku do początków kubizmu, w tym malarstwo, rzeźby oraz meble i dekoracje. Miejscowi często mówią, że jeśli chcesz podziwiać skarby sztuki sprzed 1848 roku, powinieneś odwiedzić Luwr; jeśli interesujesz się sztuką nowoczesną po 1912 roku, warto wybrać się do Centrum Pompidou; a Muzeum Orsay stanowi pomost między tymi dwoma okresami. Obecnie muzeum składa się z pięciu pięter i ponad 80 sal wystawowych, z których trzy są otwarte dla publiczności. Te trzy piętra prezentują zbiory w porządku chronologicznym. Na parterze głównej hali znajdują się głównie obrazy, rzeźby i dzieła sztuki dekoracyjnej z lat 1850-1870, w tym wiele arcydzieł znanych mistrzów. Podczas zwiedzania warto rozpocząć od alei rzeźb w centrum hali, a następnie odwiedzić sale wystawowe po obu stronach alei, a także zobaczyć słynny model Opery Paryskiej. Wchodząc do muzeum, można zauważyć ślady dawnego dworca kolejowego – tory na parterze, salę VIP na pierwszym piętrze i hotel na drugim piętrze zostały przekształcone w sale wystawowe. Podziwiaj z bliska ikoniczny zegar Muzeum Orsay Nadchodzące wystawy w Muzeum Orsay: Wystawa „John Singer Sargent: Zachwycający Paryż” będzie otwarta dla zwiedzających od 23 września 2025 do 11 stycznia 2026. Wystawa „Paolo Troubetzkoy: Rzeźbiarz (1866-1938)” będzie otwarta dla zwiedzających od 30 września 2025 do 10 stycznia 2026.

Notre-Dame Cathedral of Paris

Katedra Notre-Dame w Paryżu wznosi się na wyspie Île de la Cité nad Sekwaną, zbudowana mniej więcej między 1163 a 1250 rokiem, będąc świadkiem historycznych przemian Paryża. Ten gotycki kościół zyskał światową sławę dzięki poetyckiemu opisowi w powieści "Katedra Marii Panny w Paryżu" autorstwa francuskiego pisarza Victora Hugo. Przegląd wycieczki Zwiedzanie katedry Notre-Dame w Paryżu obejmuje trzy główne części: wnętrze kościoła, wejście na wieżę z dzwonami oraz zwiedzanie krypty. Wejście na wieżę znajduje się po północnej stronie kościoła, na zewnątrz. Najlepsze atrakcje Podziwiaj wspaniałą sztukę dekoracyjną Już sam wygląd zewnętrzny kościoła przyciąga uwagę dzięki misternym rzeźbom. Zarówno drzwi, okna, ołtarz, jak i krużganki zdobią płaskorzeźby i posągi przedstawiające sceny biblijne. Szczególnie imponujące są trzy bogato zdobione portale wejściowe. Wnętrze kościoła zachwyca również trzema witrażami w kształcie rozet oraz ogromnymi organami, które są obowiązkowym punktem zwiedzania. Wejdź na wieżę zegarową, aby podziwiać panoramę Paryża Zwiedzanie wieży zegarowej wymaga pokonania ponad 400 stopni. Przechodząc z wieży północnej na południową, można zobaczyć wielki dzwon odlany w XVII wieku, który dzwoni tylko podczas ważnych świąt katolickich. Schodami wieży południowej można kontynuować wspinaczkę na szczyt, skąd rozciąga się widok na oba brzegi Sekwany i panoramę Paryża, z takimi atrakcjami jak Wieża Eiffla, Luwr i Bazylika Sacré-Cœur. W poszukiwaniu "Dzwonnika z Notre Dame" Powieść "Katedra Marii Panny w Paryżu" przyciągnęła wielu czytelników, którzy wspinali się na wieżę kościelną w poszukiwaniu dzwonnika Quasimodo. Choć nie można tam znaleźć dzwonnika, na najwyższym piętrze znajduje się fantastyczny korytarz potworów, którego balustrady zdobią liczne rzeźby ptaków, zwierząt, hybryd i legendarnych stworzeń, wykonane przez projektantów. Szczególnie znana jest jedna z nich - Stryge, która z zamyśleniem spogląda na Paryż, z zaciekawieniem obserwując zmieniający się świat. Zwiedzanie podziemnych ruin W kościele znajdują się niepozorne schody prowadzące do podziemi, gdzie przechowywane są pozostałości miasta z czasów rzymskich oraz niektóre zbiory sztuki, co pozwala lepiej poznać katedrę Notre-Dame w Paryżu. Obserwuj prezentację trzech świętych artefaktów

Eiffel Tower

·Wejdź na wieżę Eiffla – symbol kulturowy Francji i jedną z atrakcji w Paryżu ·Podziwiaj piękne widoki miasta Paryż, cały Paryż u Twoich stóp, jak ogromna mapa przed Tobą. ·Poznaj ponad 100-letnią historię wieży dzięki przedmiotom, plakatom, zdjęciom, rzeźbom, obrazom i filmom na tarasie widokowym na parterze △ Nowa ścieżka kulturalna (1. piętro): ekrany, ekrany dotykowe, wyświetlacze, cyfrowe albumy, reprodukcje przedmiotów itp. pozwalają poznać wszystkie aspekty Wieży Eiffla, wiele z nich mało znanych. △ Wasz przylot na 2. piętro oznacza zachwyt: Paryż w całej swej okazałości wita wasze niedowierzające oczy. Będziecie mogli podziwiać wyraźne widoki na wszystkie zabytki francuskiej stolicy: Luwr, Grand Palais, zakola Sekwany, Montmartre, Inwalidów, Notre Dame itd. △ Po spektakularnym wjeździe szklanymi windami w końcu tu jesteś. 276 m nad ziemią, z jedynie antenami nad głową, Paryż leży u Twoich stóp. Hałas bulwarów tu nie dociera, ale wiatr Cię owiewa, a serce zaczyna bić szybciej.

Palace of Versailles

·Podziwianie bogatej i pełnej wyobraźni architektury pałacu w Wersalu ·Wejdź do pięknego europejskiego ogrodu pałacowego i spotkaj las, kwietne alejki, szklarnie, kolumnady, świątynie, wioski oraz liczne rozsiane marmurowe posągi ·Nie przegap wyjątkowych ekspozycji, takich jak Salon Obfitości, Salon Marsa, Salon Pokoju, kaplica, teatr oraz apartamenty króla i królowej Wersal został zbudowany za panowania Ludwika XIV we Francji (1643–1715) i składa się z głównego pałacu-zamku, ogrodów, Wielkiego Trianon, Małego Trianon oraz Posiadłości Marii Antoniny. Na pierwszej kondygnacji Wersalu znajdują się apartamenty delfina i księżniczek, kaplica oraz galeria historyczna pałacu, natomiast jego główne atrakcje skupiają się na drugiej kondygnacji głównego budynku oraz w ogrodach. Wielki Trianon: choć znacznie skromniejszy niż główny pałac-zamek, jest najbardziej wytwornym i wyrafinowanym spośród wszystkich budynków całego Wersalu. Ten pałac, silnie inspirowany włoskim stylem architektonicznym, ma tylko jedną kondygnację; położony jest między dziedzińcem a ogrodami, a jego płaski dach otoczony jest balustradą. Mały Trianon: to typowy przykład architektury klasycystycznej, mieszczący pracownię malarską, sypialnię, garderobę i inne pomieszczenia. Posiadłość Marii Antoniny: jej układ odzwierciedla szerokie zainteresowania i wyrafinowany gust królowej, z dala od przepychu Wersalu, nie bez wpływów idei oświecenia. △ Ogród przecina oś wschód-zachód, po obu jej stronach rozmieszczone są klomby kwiatowe, aleje, baseny wodne i kilka fontann, wśród których fontanny Latony i Apollina znajdują się na osi głównej i zachwycają pięknymi rzeźbami. △ W pałacu wnętrza urządzono z przepychem – wielobarwne marmurowe ściany olśniewały blaskiem, a gigantyczny kryształowy żyrandol spływał kaskadą światła. △ Wnętrze ścian i kopuła pokryte są malowidłami, a przedstawione na nich mityczne opowieści są tak realistyczne, jakby opowiadały o chwalebnych wojennych dokonaniach dawnych królów.

Francja · Wersal

Van Gogh Museum

Muzeum Van Gogha znajduje się na placu Muzealnym w Amsterdamie i jest państwową galerią sztuki poświęconą przede wszystkim twórczości Van Gogha; przechowuje ponad 200 obrazów olejnych, setki rysunków oraz obszerną korespondencję artysty z jego bratem Theo, a skala tej kolekcji należy do czołowych wśród tego typu zbiorów na świecie. Historia powstania tej kolekcji sama w sobie jest opowieścią: po śmierci Van Gogha w 1890 roku obrazy przechowywał jego brat Theo; gdy Theo wkrótce również zmarł, jego wdowa Johanna van Gogh-Bonger poświęciła całe życie na porządkowanie i wystawianie tych dzieł, którymi za życia artysty niewielu się interesowało, dzięki czemu ostatecznie mogły one stać się podstawą tego muzeum. Wystawa stała wyznacza wyraźną trasę zwiedzania zgodnie z chronologią twórczości: od utrzymanego w ciemnej tonacji „Jedzącego kartofle” z holenderskiego okresu w Nuenen, przez liczne autoportrety z okresu paryskiego, po „Żółty dom”, „Sypialnię” i „Słoneczniki” z Arles, aż do „Kwitnących migdałowców” i „Pola pszenicy z krukami” powstałych w ostatnim etapie życia w Saint-Rémy i Auvers-sur-Oise — dziesięcioletnia droga twórcza Van Gogha jest czytelna na pierwszy rzut oka. Oprócz jego własnych dzieł w muzeum prezentowane są obrazy i rzeźby współczesnych mu artystów, takich jak Monet, Gauguin i Rodin, z których wiele Van Gogh i Theo osobiście zgromadzili; w „Malarzu słoneczników” Gauguina bohaterem jest właśnie Van Gogh malujący słoneczniki. Sama architektura również zasługuje na uwagę: główny budynek został zaprojektowany przez holenderskiego architekta ruchu De Stijl, Gerrita Rietvelda, i otwarty w 1973 roku, a sale wystawowe rozwijają się warstwowo wokół przestronnego atrium; owalne skrzydło zaprojektowane przez japońskiego architekta Kisho Kurokawę ukończono w 1999 roku, przeznaczając je specjalnie na duże wystawy czasowe; oddane do użytku w 2015 roku w pełni przeszklone wejście łączy starą i nową część muzeum w jedną całość. Muzeum cieszy się popularnością przez cały rok, a w godzinach szczytu panuje duży ruch – jeśli planujesz dokładne zwiedzanie wystawy stałej, zaleca się zarezerwowanie wystarczającej ilości czasu.

Holandia · Amsterdam