Co robić w mieście Qixian

Shanxi – nr 16 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

The Qiao's Family Compound

Kulturalny Park Dziedzińca Rodziny Qiao znajduje się w centrum wioski Qiaojiapu w Qixian, znany również jako "W środku saliTo rezydencja słynnego kapitalisty finansowego z czasów dynastii Qing, Qiao Zhiyong, oraz miejsce kręcenia ponad 30 filmów i seriali, takich jak "Dwór rodziny Qiao" i "Czerwone lampiony". Jeśli widziałeś te filmy, sceneria będzie ci znajoma: rzędy czerwonych lampionów, wysokie mury z cegły, finezyjne rzeźby, piękne wsporniki i głębokie alejki – oto słynny Park Kulturowy Dwór Rodziny Qiao. To jest kompleks budynków mieszkalnych z okresu dynastii Ming i Qing, którego architektura przypomina zamek, majestatyczny i imponujący, typowy dla stylu życia dużych rodzin północnych Chin z tamtych czasów. Widziany z lotu ptaka, układ całego kompleksu przypomina znak "双喜" (podwójne szczęście), symbolizujący wielkie powodzenie. Układ budynków jest zarówno precyzyjny, jak i pełen różnorodności, z ponad 140 unikalnymi kominami na dachach. Znany jest jako "królewski widok"Zakazane MiastoDom prywatny z widokiem na kompleks kulturowy Qiao Family Compound. Po przekroczeniu bramy kompleksu kulturowego Rezydencji Qiao, prosta, wybrukowana kamieniem ścieżka o długości około 80 metrów dzieli sześć głównych dziedzińców na dwa rzędy – północny i południowy. Zgodnie z tradycyjną nomenklaturą, trzy północne dziedzińce kompleksu, od wschodu do zachodu, noszą nazwy: Stary Dziedziniec, Północno-Zachodni Dziedziniec oraz Dziedziniec Biblioteki. Trzy południowe dziedzińce to odpowiednio: Południowo-Wschodni Dziedziniec, Południowo-Zachodni Dziedziniec i Nowy Dziedziniec. Nazwy te odzwierciedlają chronologię budowy poszczególnych części rezydencji. Rzeźby z cegły, malowidła i tablice w każdym dziedzińcu są niezwykle finezyjne. Wśród rzeźb z cegły na szczególną uwagę zasługuje ściana "Stu Znaków Długowieczności" przy głównym wejściu, przedstawiająca 100 różnych stylów kaligraficznych znaku "długowieczność" w piśmie pieczęciowym, gdzie można poczuć pełne połączenie sztuki i kultury. Warto również zobaczyć rzeźby z cegły w Świątyni Ziemi. Pod okapami wszystkich pomieszczeń w całym kompleksie znajdują się malowidła wykonane prawdziwym złotem. Godne uwagi jest to, że miejscowe malowidła wykorzystują technikę reliefową, z wielowarstwową aplikacją i finalnym złoceniem, co świadczy o niezwykłej dbałości o szczegóły. W kulturowym obszarze Rezydencji Qiao znajduje się wiele tablic, wśród których szczególnie wartą uwagi jest ta w czwartym dziedzińcu, z inskrypcją autorstwa samego Fu Shana, głoszącą "Pawilon Czerwonych KlonówTabliczka” – będąc tutaj, warto poznać historię kryjącą się za tą tablicą. Ponadto, w kompleksie kulturowym Rezydencji Rodziny Qiao znajdują się trzy skarby: kula dziesięciu tysięcy ludzi, lustro nosorożca patrzącego na księżyc oraz lampa dziewięciu smoków. Lustro nosorożca było talizmanem przynoszącym bogactwo dawnym właścicielom rezydencji, a lampa dziewięciu smoków to skarb podarowany przez cesarzową Cixi, znajdujący się w środkowym dziedzińcu południowej części kompleksu. Obecnie kompleks kulturowy Rezydencji Qiao to także muzeum folkloru. Sześć głównych dziedzińców prezentuje odpowiednio: życie rolnicze przez pory roku, ceremonie życiowe, wewnętrzny ogród, zwyczaje handlowe, wystrój zamożnych domów oraz historię rodziny Qiao. Podczas zwiedzania można poznać filozofię życia rodziny Qiao, zarządzania domem i prowadzenia interesów.

Pingyao – nr 1 w rankingu: Jesienne atrakcje widokowe

Zhenguo Temple

W wiosce Haodong, około 15 kilometrów na północny wschód od Pingyao, znajduje się starożytna świątynia Zhenguo, zbudowana po raz pierwszy w 963 roku za czasów dynastii Północnej Han, a odnowiona w 1816 roku za panowania dynastii Qing. Jest to jeden z zachowanych drewnianych zabytków architektonicznych w Chinach.PingyaoŚwiątynia Zhenguo jest tylko nieco późniejsza niżWutai ShanŚwiątynie Nanchan i Foguang to jedne z najstarszych zachowanych drewnianych konstrukcji architektonicznych w Chinach. Świątynia Zhenguo nie jest duża, a jej najważniejszą budowlą jest główna hala znajdująca się na osi centralnej, zwana również Halą Dziesięciu Tysięcy Buddów w Zhenguo. Okap dachu hali ma prawie 2 metry, a cała konstrukcja "belkowa" jest precyzyjnie wykonana i doskonale zachowana, prezentując architekturę drewnianą z okresu Pięciu Dynastii (907-960). W Hali Dziesięciu Tysięcy Buddów w Zhenguo można podziwiać 14 cennych posągów, z których 11 pochodzi z okresu Pięciu Dynastii. Mimo upływu tysiąca lat posągi te wciąż zachowują żywe kolory i są arcydziełami starożytnej sztuki rzeźbiarskiej. Szczególnie niezwykłe są cztery posągi bodhisattwów ofiarnych. Dwa siedzące posągi mają przylegające szaty i pełne policzki, spokojnie siedząc na lotosowych tronach. Pozostałe dwa bodhisattwy ofiarne stoją swobodnie z boku, o pełnych kształtach i eleganckich, esowatych sylwetkach, sprawiając wrażenie swobody i delikatności charakterystycznej dla starożytnych kobiet. Ta forma całkowicie różni się od tradycyjnego wyobrażenia majestatycznych i dostojnych bodhisattwów, przypominając raczej wdzięczną tancerkę. Przed Halą Dziesięciu Tysięcy Buddów w Zhenguo, w środkowym pawilonie, znajduje się żelazny dzwon z okresu dynastii Jin (1115-1234), którego dźwięk podobno można usłyszeć w oddalonym o kilkadziesiąt li mieście Pingyao. Za Halą Dziesięciu Tysięcy Buddów w Zhenguo...Świątynia Trzech BuddówWewnątrz ściany pokryte są misternymi i żywymi malowidłami przedstawiającymi buddyjskie opowieści z czasów dynastii Ming.

2026 Azja 100 – Nocne atrakcje

Pingyao Ancient City

Starożytne miasto Pingyao jest jednym z najlepiej zachowanych starożytnych miast w moim kraju i, obok starożytnego miasta Lijiang, jednym z zaledwie dwóch starożytnych miast w Chinach, które pomyślnie ubiegały się o status światowego dziedzictwa kulturowego. Pingyao było niegdyś centrum finansowym Chin w okresie schyłkowej dynastii Qing. Spacerując po tym niegdyś prosperującym starożytnym mieście, można wszędzie poczuć atmosferę kultury kupieckiej Shanxi. Ulice, sklepy i rezydencje w starożytnym mieście nadal zachowują swój tradycyjny układ i styl. Ogólny układ ulic ma kształt chińskiego znaku „土” (ziemia) i składa się z czterech głównych ulic, ośmiu mniejszych alejek i siedemdziesięciu dwóch pasów ruchu. Stare miasto ma łącznie sześć bram miejskich, a rejon bramy południowej i zachodniej to obszary, gdzie koncentrują się turyści. Zwiedzanie zwykle rozpoczyna się od wejścia przez Dolną Bramę Zachodnią, następnie idzie się wzdłuż Zachodniej Ulicy do banku Rishengchang, gdzie można poznać historię rozwoju starożytnej bankowości i poczuć legendę kupców Shanxi, którzy prowadzili interesy na całym świecie. Przecinająca miasto z północy na południe Południowa Ulica jest osią starego miasta; w okresie dynastii Ming i Qing na Południowej Ulicy skupiała się ponad połowa instytucji finansowych całego kraju, dlatego nazywano ją wówczas „chińskim Wall Street”. Dziś ta ulica nazywana jest Starożytną Ulicą Ming i Qing – koncentruje się tu większość atrakcji starego miasta, a wokół charakterystycznego budynku – wieży miejskiej – rozmieszczone są takie atrakcje, jak bank Xietongqing, Muzeum Banku Weitaihou i Muzeum Chińskiej Eskorty, wzdłuż ulicy zachowało się zaś wiele budynków sklepowych z okresu Ming i Qing. W południowej części starego miasta, w siedzibie władz powiatowych Pingyao, można zobaczyć liczne starożytne dokumenty i narzędzia tortur, a codziennie odbywają się tam również przedstawienia inscenizujące posiedzenia sądowe; świątynia boga miasta i świątynia Konfucjusza we wschodniej części miasta zachwycają okazałą i wyszukaną architekturą. Mury miejskie starego miasta są bardzo dobrze zachowane – po wejściu na nie można podziwiać panoramę całego miasta. Wieża bramy południowej Yingxun jest szczególnie piękna, a o zmierzchu widok zachodzącego słońca z murów jest wspaniały. Oprócz samego starożytnego miasta, do światowego dziedzictwa kulturowego należą również położone poza jego murami Świątynia Zhenguo i Świątynia Shuanglin. Pawilon Wanfodian w Świątyni Zhenguo jest w całości drewnianą konstrukcją, zbudowaną metodą połączeń czopowych, bez użycia ani jednego gwoździa; w Świątyni Shuanglin zachowały się polichromowane rzeźby z okresu od dynastii Yuan do dynastii Ming, o wykwintnych formach, uznawane za „skarbnicę wschodniej sztuki rzeźby polichromowanej”.

Zhaoyu Ancient Town Tea Merchant Cultural Tourism Zone

Strefa turystyczna kultury herbacianej w starożytnym mieście ZhaoyuZbudowane za czasów cesarza Xiaowena z Północnej dynastii Wei w okresie Taihe, ma już ponad 1500 lat historii i jest jednym z najstarszych miast powiatowych wśród ponad dwóch tysięcy powiatów w Chinach. W okresie dynastii Ming i Qing miasto przeżywało rozkwit dzięki rozwojowi handlu herbatą, osiągając sytuację opisaną jako „mieszkający na wsi, sklepy w Zhaoyu, handel sięgający całego świata”.Strefa turystyczna kultury herbacianej w starożytnym mieście ZhaoyuMiasto ma kształt prostokąta, nieco dłuższego ze wschodu na zachód (około 850 metrów) i nieco krótszego z północy na południe (około 700 metrów), o obwodzie około trzech kilometrów. W południowo-wschodnim rogu murów miejskich brakuje fragmentu, przez co całe miasto przypomina urzędniczą czapkę z czasów starożytnych, stąd nazywane jest „Miastem Czapki Urzędniczej”. Układ urbanistyczny skupia się wokół skrzyżowania w kształcie krzyża, z czterema głównymi ulicami – wschodnią, zachodnią, południową i północną – przecinającymi się pod kątem prostym, idealnie prostymi na osi północ-południe i symetrycznymi na osi wschód-zachód. Krzyżujące się ulice tworzą szkielet miasta, uzupełniony przez 28 bocznych uliczek i alejek, które biegną równolegle do głównych arterii, tworząc uporządkowaną i harmonijną całość, odzwierciedlającą tradycyjne chińskie zasady projektowania architektonicznego. Zarówno kształt „Miasta Czapki Urzędniczej”, jak i jego układ urbanistyczny z prostymi ulicami, bogato zdobione rezydencje z pięknymi malowidłami, sklepy z wysuniętymi daszkami i dwupiętrową konstrukcją, czy liczne świątynie i pawilony – wszystko to osiąga doskonałą równowagę między funkcjonalnością a sztuką architektoniczną, zajmując ważne miejsce w historii chińskiej architektury i estetyki. Miasto doskonale ilustruje klasyczną teorię harmonijnego miasta, łącząc pięć podstawowych cech: współistnienie, współzależność, wspólny rozwój, wspólną radość i wspólną elegancję, będąc prawdziwym klasykiem wśród starożytnych miast. W styczniu 1994 roku zostało uznane przez Radę Państwa za historyczne miasto o znaczeniu narodowym. W 2011 roku „Stara Ulica Kupców z Qixian” została uhonorowana tytułem „Historycznej Ulicy Chin”. W grudniu 2015 roku Chińskie Towarzystwo Historii Handlu przyznało Qixian tytuł „Stolicy Herbacianego Szlaku – Miasta Herbacianych Kupców”. W marcu 2019 roku Państwowa Administracja Dziedzictwa Kulturowego wpisała „Herbaciany Szlak” na „Listę Rezerwową Światowego Dziedzictwa UNESCO”. Jednocześnie 13 zachowanych zabytków związanych z handlem herbatą w Qixian zostało włączonych do „Rezerwowej Listy Światowego Dziedzictwa Chin”.Strefa turystyczna kultury herbacianej w starożytnym mieście ZhaoyuOtwarte atrakcje to: „Muzeum Kultury Kupców Shanxi (Rezydencja Rodziny Qu)”, „Dom rodzinny Qu Benqiao”, „Muzeum Herbacianego Szlaku (Herbaciarnia Changyuchuan)” i „Skarbiec Qixian”.

Wybrano dla Najlepsze rzeczy do zrobienia w: Shanxi

Shuanglin Temple

Świątynia Shuanglin to starożytna świątynia wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wraz z zabytkami takimi jak starożytne mury Pingyao i Świątynia Zhenguo. Jej dokładna data powstania nie jest znana, ale została odbudowana w drugim roku panowania Wuping w okresie Północnej Dynastii Qi (571 rok n.e.). Obecne budynki pochodzą z czasów dynastii Ming i Qing. W świątyni znajduje się ponad 2000 kolorowych rzeźb z gliny z różnych dynastii, w tym Song, Yuan, Ming i Qing. Rzeźby te, kontynuujące tradycje rzeźbiarskie z czasów dynastii Tang, charakteryzują się wysokim realizmem i są prawdziwymi skarbami o nieocenionej wartości. Kompleks świątynny podzielony jest na dwie główne części: wschodnią i zachodnią. Część zachodnia to dziedziniec świątynny, stanowiący główną atrakcję turystyczną. Wzdłuż centralnej osi znajdują się trzy dziedzińce, na których usytuowanych jest dziesięć pawilonów. Pierwszy dziedziniec obejmuje Pawilon Śakjamuniego, Pawilon Arhatów, Pawilon Boga Wojny,Świątynia Bóstwa ZiemiNa przednim dziedzińcu znajdują się Świątynia Niebiańskiego Króla i Świątynia Yama Luo; środkowy dziedziniec obejmuje Wielki Pawilon Mahavira oraz boczne pawilony: Pawilon Tysiąca Buddów i Pawilon Bodhisattwów; tylny dziedziniec to Świątynia Bogini Matki i Świątynia Cnoty i Wierności. Wschodnia część to klasztor i pomieszczenia na sutry. W okresie dynastii Ming wokół świątyni wzniesiono wysoki mur z ubitej ziemi, zwieńczony blankami, co nadaje jej wygląd małej twierdzy. Zwiedzając to miejsce, na każdym kroku będziesz zachwycony. W Świątyni Niebiańskich Królów znajdują się imponujące, trzymetrowe posągi "Czterech Niebiańskich Królów", które robią wrażenie swoją potęgą. W Świątyni Siakjamuniego, na ścianach przedstawiono w formie serii fresków życie Buddy Siakjamuniego. W Świątyni Tysiąca Buddów posąg Guanyin emanuje spokojem i wdziękiem, a jej postawa jest naturalna i pełna gracji. Posąg Weituo obok Guanyin, z głęboko oddaną podwójną naturą, ekspresyjnie zniekształconym ciałem ukazującym siłę i wyjątkowo wyrazistą mimiką twarzy. Główny posąg w Świątyni Bodhisattwy – Tysiącręka i Tysiącoka Guanyin – z tysiącem zmiennych gestów, został wykonany z niezwykłą delikatnością i elastycznością. Poza tym, na zewnętrznych ścianach świątyń Tysiąca Buddów i Bodhisattwów zachowały się nieliczne freski z okresu dynastii Ming.Po obu stronach Sali Śakjamuniego znajdują się wieża dzwonu i wieża bębna, stojące naprzeciwko siebie, odpowiednio na wschodzie i zachodzie. Wieża dzwonuZnajduje się tam duży dzwon z brązu z czasów dynastii Ming, pochodzący z okresu panowania cesarza Jiajing.

Qu Family Grand Courtyard

Pingyao Ancient City – nr 2 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Pingyao Ancient City Wall

Mury miejskie Pingyao, o długości około 6 kilometrów, są jednymi z najlepiej zachowanych murów miejskich w Chinach. Zbudowane w trzecim roku panowania cesarza Hongwu z dynastii Ming (1370 rok), współczesne mury w dużej mierze zachowały swój pierwotny kształt i konstrukcję z wczesnego okresu dynastii Ming. Jako turysta, jeśli chcesz tylko zobaczyć mury z zewnątrz lub z wnętrza starego miasta, nie musisz płacić. Jeśli jednak chcesz wejść na mury, konieczny jest zakup biletu wstępu do starego miasta Pingyao. Mury obronne otaczają całe stare miasto, posiadając w sumie sześć bram: po jednej na północy i południu oraz po dwie na wschodzie i zachodzie. Obecnie turyści mogą wejść na mury lub zejść z nich przez Bramę Południową lub Północną. Należy jednak pamiętać, że zarządca starego miasta może czasowo zmieniać dostępne bramy wejścia/wyjścia, dlatego aktualne informacje należy sprawdzać w ogłoszeniach na terenie atrakcji. Mury starożytnego miasta Pingyao stanowią imponującą linię krajobrazu. Składają się z takich budowli jak barbakany (każda z bram wschodnich i zachodnich jest barbakanem), wieże bramne, baszty narożne oraz platformy dowodzenia. Jeśli masz ochotę wejść na mury, możesz również zobaczyć urządzenia obronne, takie jak otwory obserwacyjne, strzelnice, blanki oraz armaty. Niektórzy turyści po wejściu na mury miejskie decydują się przejść ich fragment. Jeśli chcesz obejść całe stare miasto, zajmie to około 4 godzin. Możesz również wejść na mury od bramy północnej i zejść przy bramie południowej. Spacerując po kilkusetletnich murach Pingyao, można obserwować codzienne życie mieszkańców: gospodynie domowe suszące pranie, dym unoszący się z dachów. Mieszają się tu historyczna patyna z prozaiczną współczesnością. Jeśli chcesz zrobić zdjęcia na murach miejskich, zalecamy wybrać się tam wieczorem, aby uchwycić zachód słońca i stare domy w mieście – efekty będą wyjątkowe. Należy jednak pamiętać, że zimą w starym mieście szybko zapada zmrok, więc warto wybrać się wcześniej.

2026 Azja 100 – Atrakcje przyjazne rodzinie

Jinci Temple Museum

Świątynia Jin znajduje się w Taiyuan, 25 km na południowy zachód od miasta, u podnóża góry Xuanweng, nad brzegiem rzeki Jin. Została zbudowana przez potomnych ku czci Tang Shuyu, założyciela państwa Jin, i jest rodzinną świątynią dynastii Jin. Znana jest jako "miejsce, które trzeba zobaczyć".Świątynia Jinpowiedzenie "próżna podróż do Taiyuan". Po wysiadce w Jin Ci, pierwszym miejscem, do którego dotrzesz, jestPark Świątyni JinTo jest bezpłatny park o przyjemnym otoczeniu, który można swobodnie zwiedzać. Spacer przez park trwa około 10 minut i prowadzi do głównej części Świątyni Jin. W Muzeum Świątyni Jin,Świątynia Jin"Trzy Skarby" (Muzeum Świątyni Jin - Pawilon Ofiarny, Most nad Stawem Rybnym, Świątynia Bogini Matki) i "Trzy Cuda" (Muzeum Świątyni Jin - Cyprys z Dynastii Zhou, Pawilon Źródła Nieśmiertelności, Kolorowe Rzeźby Gliniane) to miejsca, które każdy odwiedzającyŚwiątynia Jinwidok, którego nie można przegapić. Świątynia Jin„Trzy Skarby” są połączone i znajdują się wŚwiątynia JinNa centralnej osi kompleksu można zwiedzić kolejne zabytki. Muzeum Świątyni Jin - Pawilon Ofiarny (Xian Dian) to miejsce, gdzie składano ofiary. Jego ściany mają formę kratownicy, zapewniając dobrą wentylację i przyjemny chłód. Co ciekawe, cała konstrukcja belkowania została wykonana bez użycia gwoździ. Przed Pawilonem Ofiarnym znajduje się "Latający Most nad Rybim Stawem" (Yu Zhao Fei Liang), zbudowany w czasach dynastii Song. Ta niezwykła konstrukcja przypomina współczesną estakadę i jest jedynym zachowanym mostem tego typu w Chinach. Jeden koniec "Latającego Mostu" łączy się z Pawilonem Matki Bożej (Sheng Mu Dian), który jest jednym z najstarszych zachowanych budynków w kompleksie. Wnętrze świątyni jest przestronne, a brak kolumn podtrzymujących belkowanie stanowi jej wyjątkową cechę. Przed świątynią znajduje się osiem kolumn ozdobionych rzeźbami ośmiu smoków, które wydają się gotowe do lotu. Całość, wraz z "Latającym Mostem nad Rybim Stawem", tworzy imponujący widok. W centrum Świątyni Matki Bożej łatwo znaleźć "trzy unikaty". Kolorowe gliniane posągi znajdują się właśnie w tej świątyni. Główna figura Matki Bożej siedzi dostojnie w drewnianej niszy, otoczona przez 42 posągi służących ustawione po obu stronach. Posągi te mają jaskrawe szaty i różnorodne wyraz twarzy. Wśród nich jest jedna służąca ubrana jak aktorka opery pekińskiej, z twarzą wyrażającą jednocześnie radość i smutek, co wywołuje u widzów mieszane uczucia. Mistrz Mei Lanfang długo stał przed tą figurą, kontemplując jej gesty i emocje, i wyraził wielki podziw. Muzeum Świątyni Jin - starożytny cyprys znajduje się na północ od Świątyni Matki Bożej. Zasadzony w okresie Zachodniej Dynastii Zhou, ma już ponad 3000 lat. Pawilon Źródła Nieustającej Młodości znajduje się na południe od świątyni. To stąd wypływa źródło rzeki Jin, które nigdy nie wysycha. Poza tym,Świątynia JinWewnątrz znajduje się również niezwykle cenny stela „Inskrypcja Świątyni Jin” napisany i własnoręcznie wykaligrafowany przez cesarza Taizonga z dynastii Tang, Li Shimina. Na samym południu znajduje się Klasztor Fengsheng, który według legendy był pierwotnie willą generała Yuchi Gong, jednego z założycieli dynastii Tang. Na północ od świątyni, w klasztorze Fotu, stoi pagoda Sheli Shengsheng. Wspinając się na jej szczyt, można podziwiać rozległe widoki.Świątynia JinPanorama jak na dłoni.

Sandodo Museum

Muzeum Sānduō Táng znajduje się we wsi Běiguāng w powiecie Tàigǔ. Jest to dziedziniec rodziny Cáo, bogatych kupców z czasów dynastii Ming i Qing. Ze względu na liczne zabytki w obrębie posesji, miejsce to zostało przekształcone w Muzeum Sānduō Táng ("Sānduō" oznacza obfitość szczęścia, długowieczności i potomstwa). Muzeum Santang zajmuje powierzchnię 6468 metrów kwadratowych, a z daleka przypomina kształtem znak "długowieczności". Muzeum podzielone jest na część północną i południową, z 15 dziedzińcami i ponad 270 pomieszczeniami. Cały kompleks charakteryzuje się przemyślanym układem, solidną konstrukcją i archaicznym stylem, łącząc w sobie elementy architektury północnej i południowej Chin, a także włączając wpływy europejskiej architektury starożytnej.

Pingyao Ancient City – nr 3 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Rishengchang Draft Bank

Rishengchang, dawny bank, znajduje się w starożytnym mieście Pingyao, na "Pierwszej Ulicy Finansowej Wielkiego Qinga" –Zachodnia Ulicaznajduje się w tętniącej życiem dzielnicy, został założony w 1823 roku jako pierwszy w Chinach dom wekslowy, można powiedzieć, że był to pierwszy bank w kraju. W tamtych czasach jego oddziały znajdowały się niemal w całych Chinach, a dziś Rishengchang stał sięMuzeum Chińskich BanknotówZachowano niektóre oryginalne materiały używane w tamtych czasach, prezentując ludziom wspaniałą historię starożytnego chińskiego bankowości. Poprzednikiem firmy Rishengchang był sklep z farbami "Xiyucheng", którego główna siedziba znajdowała się w Pingyao, a oddział w Pekinie, na zewnątrz bramy Chongwen. Pod koniec panowania cesarza Jiaqinga (1796-1820) w dynastii Qing, ilość przepływających pieniędzy między regionami znacznie wzrosła, a tradycyjne metody transportu srebra, będące bardzo niebezpieczne, nie były już w stanie sprostać nowym wymaganiom. Sklep z farbami Xiyucheng jako pierwszy wypróbował metodę przelewów między Pekinem a Shanxi, co okazało się bardzo skuteczne i zaczęło dodatkowo świadczyć usługi przelewów. Na początku panowania cesarza Daoguang (1821-1850) w dynastii Qing, sklep z farbami Xiyucheng oficjalnie zmienił nazwę na Rishengchang. Dziedziniec Rishengchang dzieli się na trzy części: przedni dziedziniec to hala operacyjna, środkowy dziedziniec to wewnętrzne biura, a tylny dziedziniec to strefa mieszkalna. Trasa zwiedzania prowadzi od głównej bramy w głąb posesji. Pierwsza część dziedzińca to dawny kantor i księgowość; w drugiej części (środkowy dziedziniec) znajdują się po trzy pokoje gościnne na wschodzie i zachodzie, a na wprost znajduje się centralna sala, która służyła jako pomieszczenie do przelewów. Bezpośrednio przy południowym okapie centralnej sali znajdowały się pokoje pracowników. W tylnej części dziedzińca można zobaczyć kilka pokoi gościnnych, które były przeznaczone dla ważnych gości i wyższych rangą pracowników. Na zachód od pomieszczeń wyższych rangą pracowników znajduje się korytarz prowadzący do stajni, gdzie mieszkały konie i stajenni. Cały kompleks Rishengchang, dawny bank, charakteryzuje się wysokimi murami i głębokimi zabudowaniami o zwartym układzie. W celu ochrony przed kradzieżą, nad dziedzińcami rozciągnięto druciane siatki z przyczepionymi dzwoneczkami. Pięć solidnych bram frontowych, po zamknięciu, zapewniało wysoki poziom bezpieczeństwa. Rishengchang, podobnie jak inne banki w starożytnym mieście Pingyao, zasłynęły na całym świecie dzięki wczesnemu powstaniu, długiej historii, dużej liczbie oddziałów i rozległej sieci dystrybucji. Stanowią one ważny kamień milowy w historii rozwoju chińskiego sektora finansowego.