Co robić w mieście Setúbal

Portugalia – nr 3 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Jerónimos Monastery

Klasztor Hieronimitów znajduje się w dzielnicy Belém. Ten okazały biały budynek to widoczna atrakcja portowego miasta. Razem z kościołem Rycerzy Santa Maria jest nazywany szczytowym osiągnięciem historii średniowiecznej architektury. W 1983 roku, wraz z pobliską Wieżą Belém, został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a także pochowano tu żeglarza da Gamę. Wspaniała historia Klasztor Hieronimitów został zbudowany w 1501 roku. Król Manuel I nadzorował budowę dla upamiętnienia znaczącej podróży da Gamy. Trwała ona prawie 100 lat. Ściana z drzwiami łącząca kościół i klasztor ma ponad 100 metrów długości, zajmując niemal całą ulicę. Ten majestatyczny rozmach podkreśla także niekwestionowaną hegemonię morską Portugalii w przeszłości. Przed klasztorem nie ma wystarczająco dużo otwartej przestrzeni. Trudno jest zrobić panoramiczne zdjęcie, ale nie musisz się martwić. Wystarczą misternie rzeźbione detale na zewnętrznej ścianie, by zatrzymać się i podziwiać je długo. Wydają się niemal ożywione. Południowa brama klasztoru jest bogato zdobiona finezyjnymi rzeźbami. Brama ma dwie kondygnacje, a powyżej znajduje się wiele delikatnych reliefów. Wśród nich na środkowym łuku widnieje herb Manuela I, a relief nad łukiem przedstawia sceny św. Hieronima wyciągającego cierń z łapy lwa oraz św. Hieronima na pustyni, wszystkie misternie wyrzeźbione. Główne wejście nie jest tak ozdobne jak południowa brama, ale również bardzo unikalne. Nad łukiem wyrzeźbiono scenę narodzin Jezusa. Po obu stronach bramy znajdują się posągi Manuela I, Matki Boskiej, św. Hieronima, św. Jana i innych świętych. Nawa klasztoru jest przestronna i święta. Gotycka hala ma wysokie sklepienie kolebkowe. Ołtarz w centrum hali jest zdobiony złotymi i zielonymi rzeźbami, a ołtarz obok ma posąg św. Hieronima wykonany z czerwonej glazury. Kościół Rycerzy Santa Maria obok klasztoru również wart jest zobaczenia. Zaraz po wejściu widać sarkofag da Gamy, a po drugiej stronie pochowano portugalskiego poetę Camõesa, którego dzieła reprezentują wysokie osiągnięcia renesansowej literatury portugalskiej. Kaplica jest bardzo bogato zdobiona, a ogromny dach transeptu przed ołtarzem, który nie jest podparty żadnymi filarami, można uznać za cud inżynierii średniowiecznej i był kiedyś uważany za klasyk. Na drugim piętrze znajduje się krucyfiks. Z misternych krużganków można podziwiać elegancki widok na dziedziniec klasztoru, bardzo portugalski w charakterze. Możesz się tu zatrzymać i kontemplować.

2026 Europa 50 – Nocne atrakcje

São Jorge Castle

Zamek św. Jerzego to jeden z najstarszych budynków w Lizbonie i główny zabytek historyczny oraz atrakcja turystyczna w mieście. Zamek został zbudowany na najwyższym punkcie dzielnicy Alfama i służył jako twierdza, gdy Maurowie zajęli Lizbonę w średniowieczu. Dzięki swojemu położeniu na dominującym wzgórzu, można go zobaczyć z niemal każdego zakątka Lizbony. Pierwotnie zamek należał do Wizygotów. Po inwazji Maurów przeszedł znaczną rozbudowę. Ośmiometrowej grubości mury obronne wciąż robią niesamowite wrażenie. Tutaj można lepiej docenić architektoniczne piękno miasta – zarówno futurystyczny zamek i most zwodzony prowadzący z Alfamy do oddalonego miasta, jak i odkryte ruiny kościoła Carmo w centrum.

Portugalia – nr 2 w rankingu: Nocne atrakcje

Alfama

2026 Świat 100 – Najlepsze rzeczy do zrobienia

Belém Tower

Wieża Belém to klasyczny symbol portu w Portugalii, a także ikona Lizbony. Świadczyła ona o niezliczonych wyprawach i pożegnaniach, powrotach i ponownych spotkaniach statków podczas epoki wielkich odkryć geograficznych Portugalii. Ta fortyfikacja została zbudowana w latach 1514-1520 z rozkazu króla Manuela I i zaprojektowana przez wojskowego architekta Francisco de Arruda. Pełniła funkcję zarówno twierdzy strzegącej ujścia rzeki, jak i bramy ceremonialnej dla żeglarzy wyruszających na ekspedycje oraz powracających z triumfem. Pierwotnie wznosiła się samotnie na rzecznej skale, ale z czasem, w miarę poszerzania się brzegu, połączyła się z lądem. Wieża i nieregularny sześciokątny bastion zostały zbudowane z miejscowego kremowego wapienia z Lizbony i są reprezentatywnym przykładem stylu manuelińskiego: kamienne rzeźby lin oplatają wieżę, a węzły, krzyże Zakonu Rycerskiego Chrystusa, armillary oraz płaskorzeźby zwierząt i roślin zdobią jej powierzchnię. Szczególnie wyróżnia się kamienny nosorożec u podstawy bastionu, którego prototypem było zwierzę przywiezione w 1515 roku nową drogą morską z Indii do Lizbony, a następnie podarowane papieżowi – sławę w Europie zyskał dzięki drzeworytowi Dürera. Przez kolejne stulecia budowla służyła jako urząd celny, więzienie, stacja telegraficzna i latarnia morska. W 1983 roku, wraz z pobliskim klasztorem Hieronimitów, została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Kamienny nosorożec u podstawy budowli jest szczególnie imponujący i został stworzony, aby upamiętnić osiągnięcia portugalskich żeglarzy w odkrywaniu nowych lądów. Wieża Belém o zachodzie słońca nabiera szczególnego uroku, a spacer po porcie i morska bryza stanowią prawdziwą przyjemność. bariera Przechodząc po moście wiszącym i przekraczając główne wejście, docieramy do fortyfikacji Wieży Belém. W ścianach znajduje się 16 stanowisk armatnich, które służyły do umieszczania dział w celu obrony przed wrogiem. Na środku dachu znajduje się gotycki prostokątny świetlik, pełniący funkcję wentylacji fortyfikacji, aby dym po wystrzale armat mógł szybko się rozproszyć. Pod podłogą fortyfikacji znajdują się pomieszczenia magazynowe, z których największe można osiągnąć schodami od strony północnej. Platforma Strome schody po prawej stronie głównego wejścia do Wieży Belém prowadzą na platformę na szczycie murów, która ma kształt wielokąta z wieżyczkami strażniczymi na każdym rogu. Wieżyczki mają okna obserwacyjne i dachy w kształcie pieprzniczki. Na środku platformy znajduje się balustrada otaczająca wewnętrzny dziedziniec, a po południowej stronie balustrady umieszczono figurę Matki Boskiej Zwycięskiej. Z platformy murów można z bliska podziwiać południową elewację Wieży Belém, balkony i bogato zdobione kamienne balustrady. Szczególnie wyróżnia się płaskorzeźba tarczy króla Manuela I, ozdobiona kamiennymi motywami roślinnymi, które wyglądają niezwykle realistycznie. Szczyt wieży Wchodząc po schodach po prawej stronie platformy, można wejść do wnętrza wieży Belém. Krętymi schodami można wspiąć się na platformę na szczycie wieży, skąd roztacza się piękny widok na port w Lizbonie.: Rzeka Tag, Klasztor Hieronimitów, Pomnik Odkryć Geograficznych, pomnik Chrystusa Króla na drugim brzegu, most 25 Kwietnia – wszystko to można podziwiać z góry, a żaglówki sunące po wodzie dodają krajobrazowi malowniczości.Na platformie na szczycie Wieży Belém jest bardzo wietrznie, proszę uważać na wiatr i zachować ciepło.

Portugalia – nr 16 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Lisbon Cathedral

Katedra w Lizbonie jest katedrą rzymskokatolickiej diecezji Lizbony. Znajduje się w dzielnicy Alfama, starszej części miasta, która niegdyś była prosperującym obszarem za panowania Maurów. Kościół był wielokrotnie testowany i odbudowywany po trzęsieniach ziemi, dlatego stanowi mieszankę stylów architektonicznych, w tym romańskiego, gotyckiego i barokowego. Poprzednikiem kościoła był meczet. W 1147 roku założyciel Portugalii, król D. Afonso Henriques (Don Alfonso), nakazał jego odbudowę po wypędzeniu Maurów, stając się wcześniejszym kościołem w Lizbonie. Ten kościół jest samowystarczalny pod względem stylu architektonicznego i można powiedzieć, że łączy różne style z różnych epok. Główny ołtarz kościoła, który można obecnie zobaczyć, jest w późniejszym stylu barokowym, ale na posągach i kamiennych filarach po obu stronach bramy wciąż zachowane są wspaniałe rzymskie rzemiosło architektoniczne. Romańska architektura z gotyckimi rozetami, barokowymi bramami itp. nie jest wcale niespójna, bardzo interesująca i warta podziwu.

Portugalia – nr 12 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Monument to the Discoveries

Pomnik Morski, znany również jako Pomnik Wielkich Odkryć, stoi przy Placu Imperialnym od jego inauguracji w 1960 roku. Jego piękna i wyprostowana sylwetka oraz nowoczesny design uczyniły go jednym z nowych symboli Lizbony. Pomnik został zbudowany, aby upamiętnić 500. rocznicę śmierci Don Alfonso Henryka, „Księcia Nawigacji”. Z daleka solidna podstawa pomnika sprawia wrażenie, jakby biały kamienny żaglowiec płynął po falach, co pobudza wyobraźnię. W szczegółach delikatne rzeźby postaci na jego podstawie są mistrzowskie i można je uznać za arcydzieła. Na pomniku wyryto posągi Henryka, da Gamy oraz 80 innych żeglarzy. Po obu stronach znajdują się nawigatorzy, którzy im towarzyszyli, a także słynni generałowie, misjonarze i naukowcy z historii Portugalii. Za pomnikiem znajduje się duży krzyż, który symbolizuje wiarę religijną. Pomnik ma 52 metry wysokości i 7 pięter wewnątrz. Znajdują się tam pomieszczenia o różnych funkcjach. Zwiedzający mogą nie tylko oglądać tu eksponaty związane z żeglugą w Lizbonie, ale także wspiąć się na wysokość, aby podziwiać okoliczne place i port.

2026 Europa 50 – Atrakcje przyjazne rodzinie

Lisbon Oceanarium

Oceanarium w Lizbonie to jedno z największych akwariów morskich w Europie, z ponad 15 000 gatunkami życia morskiego. Maskotką akwarium jest wydra o imieniu Vasco. Obok znajduje się Hala Wystaw Żeglarskich, gdzie prezentowane są setki tradycyjnych żaglowców z całego świata. Inne muzeum wiedzy żeglarskiej posiada różne modele, instrumenty i sprzęt audiowizualny, które pozwalają na szczegółowe poznanie oceanu i rozwoju technologii nawigacyjnych w minionych epokach.

Castelo de Sao Filipe

Portugalia – nr 1 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Pena Park

Park Pena to rozległy królewski park leśno-górski otaczający Pałac Pena, rozciągający się wysoko na zboczach gór Sintra. W połowie XIX wieku został założony równocześnie z pałacem przez króla Portugalii Ferdynanda II i zajmuje ponad dwieście hektarów pagórkowatego terenu z gęstym lasem. Wewnątrz parku kręte ścieżki tworzą labirynt, łącząc kamienne mosty, groty skalne, fontanny oraz pergole i altany, a wraz z często pojawiającą się górską mgłą spacer po nim sprawia wrażenie wejścia do bajkowego lasu; patrząc w dół z boku pałacu, cała zieleń rozlewa się po zboczach jak morze, a czerwono-żółte wieże pałacu są właśnie punktem centralnym tego obrazu. Ogród ten ma wyraźny romantyczny charakter — król nakazał wówczas sprowadzać drzewa z odległych kontynentów, więc można tu spotkać północnoamerykańskie sekwoje, chińskie miłorzęby, japońskie kryptomerie, magnolie i inne gatunki; w dolinie strumienia zwanej „Ogrodem Paproci Królowej” gęsto rosną paprocie drzewiaste z Australii i Nowej Zelandii wzdłuż strumienia, tworząc bujną zieleń. Na jeziorach w rejonie Doliny Jezior zbudowano kaczniki w kształcie zamków, z których jeden wzorowano na zamku Maurów; wśród drzew stoi „posąg wojownika” w postaci rycerza, dzieło rzeźbiarza Rusconiego; po zachodniej stronie parku znajduje się „Domek Hrabiny” w stylu szwajcarskich górskich drewnianych chat, którego ściany mają namalowaną fakturę desek i są ozdobione korkiem, otoczony kameliami i azaliami oraz uzupełniony ogromnymi granitowymi głazami — była to rezydencja wypoczynkowa zbudowana przez króla dla jego drugiej żony, wywodzącej się ze sceny operowej. Wskazówki dotyczące zwiedzania: obszar jest duży, jest wiele pochyłych ścieżek i gęsta sieć rozgałęzień, dlatego zaleca się wygodne buty i zarezerwowanie sobie większej części dnia na spokojny spacer; nie ograniczaj się tylko do dojścia do pałacu i z powrotem — schodząc ścieżkami w głąb lasu, Dolina Jezior, Ogród Paproci i Domek Hrabiny są często spokojniejsze i ciekawsze do zwiedzania, a także świetne do zdjęć; zimą, gdy kwitną kamelie, kolorystyka parku jest szczególnie bogata.

Portugalia – nr 1 w rankingu: Nocne atrakcje

National Palace of Pena

Pałac Pena jest królewską rezydencją wypoczynkową; jego olśniewająca, niezwykła i ozdobna sylwetka sprawia wrażenie zamku z krainy baśni. Sam pałac jest mieszanką wielu stylów architektonicznych, łącząc gotyk, renesans, styl mauretański i styl manueliński (Manueline, styl architektoniczny z czasów panowania króla Portugalii Manuela I), będąc owocem wysiłków Ferdynanda (Ferdinand of Saxe-Coburg-Gotha), męża portugalskiej królowej Marii II w XIX wieku. Miejsce to jest nie tylko portugalskim zabytkiem narodowym, ale także jednym z siedmiu cudów Portugalii; położone jest na szczycie wzgórza w parafii São Pedro de Penaferrim w gminie Sintra pod Lizboną i przy dobrej pogodzie jest wyraźnie widoczne z terenu Lizbony. W 1995 roku zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa jako część krajobrazu kulturowego Sintry. Obecnie jest często wykorzystywane do oficjalnych uroczystości prezydenta Portugalii i innych urzędników państwowych. W średniowieczu znajdowała się tu jedynie niewielka kaplica Matki Bożej. W 1493 roku odwiedzili to miejsce król Jan II z żoną, a jego następca Manuel I wybudował tu klasztor, który po trzęsieniu ziemi w Lizbonie w 1755 roku popadł w ruinę; Ferdynand II kupił ruiny wraz z okolicznymi terenami górskimi i zlecił niemieckiemu inżynierowi Eschwege'owi projekt, łączący elementy gotyckie, manuelińskie, mauretańskie i renesansowe; budowę rozpoczęto w 1842 roku, a ukończono około 1854 roku, czyniąc go jednym z reprezentatywnych dzieł europejskiego romantyzmu w architekturze pałacowej.