Co robić w mieście Powiat Yangcheng

Shanxi – nr 6 w rankingu: Atrakcje przyjazne rodzinie

House of The Huangcheng Chancellor

Pałac Cesarski Xiangfu, położony w mieście Beiliu w Jincheng, był rezydencją Chen Tingjinga, nauczyciela cesarza Kangxi, głównego redaktora "Słownika Kangxi" i słynnego premiera z dynastii Qing. Cały kompleks architektoniczny składa się z dwóch części: wewnętrznego miasta (pierwotnie zwanego Douzhu Ju) i zewnętrznego miasta (Zhongdao Zhuang). Styl architektoniczny jest podobny do kulturowego obszaru rezydencji Qiao i rezydencji Wang, będąc typowym północnym kompleksem z okresu Ming i Qing. Różnica polega na tym, że rodzina Chen, która mieszkała tu w okresie Ming i Qing, osiągnęła wielkie sukcesy w egzaminach urzędniczych, z aż 38 członkami rodziny wstępującymi na służbę państwową, z których większość odniosła znaczące osiągnięcia polityczne, co czyni ich rodziną akademicką. Oprócz starożytnej architektury, można tu poczuć przede wszystkim kulturową atmosferę uczonej rodziny. Przybywając do rezydencji Huangcheng Xiangfu, najpierw dociera się do zewnętrznego miasta, które zostało zbudowane za czasów Chen Tingjinga z dynastii Qing jako miejsce zamieszkania dla niego, jego żony i dzieci. Przy wejściu można zobaczyć nadany przez cesarza Kangxi napis " na pawilonie Yushu w obrębie atrakcji turystycznej Huangcheng Xiangfu.Wioska Wu Ting ShanTablica oraz doskonale zachowane do dziś parafrazy „Wiosna powraca do gęstego cienia drzew, jesień przynosi zapach późnych kwiatów chryzantem”, które sławią osiągnięcia Chen Tingjinga. Wewnątrz bramy miejskiej, na dwóch kamiennych łukach, wyryte są urzędy i cesarskie łaski, jakimi obdarzono rodzinę Chen. Tutaj można poczuć chwałę kariery urzędniczej rodu Chen. Za Domem Wielkiego Uczonego znajduje się Sala Dianhan, gdzie można zobaczyć wystawę poświęconą osiągnięciom rodziny Chen.Punkt Han TangTabliczka z napisem również jest dziełem cesarza Kangxi. Kierując się na północ, docieramy do wewnętrznego dziedzińca przeznaczonego wyłącznie dla kobiet z rodziny. Widać tu sztuczne wzgórza i stawy z rybami, a słynnym elementem dziedzińca jest mozaika z jadeitu przedstawiająca sosnę i żurawia – symbole długowieczności. Po obu stronach znajdują się parzyste inskrypcje autorstwa cesarza Qianlonga: "Wiecznie zielona sosna trwa przez wieki, a chmurny żuraw żyje tysiąc lat bez końca", co prezentuje się niezwykle finezyjnie. Można tu dostrzec fragment życia kobiet z urzędniczych rodzin. Kontynuując podróż na wschód, dotrzesz do wewnętrznej części rezydencji Huangcheng Xiangfu. To stara posiadłość rodziny Chen, w której szczególnie wyróżnia się 7-piętrowa budowla - ikoniczna wieża Heshan w kompleksie Huangcheng Xiangfu. Wieża Heshan, mierząca ponad 30 metrów wysokości, została zbudowana za panowania cesarza Chongzhen z dynastii Ming w celu obrony przed najazdami bandytów. Biorąc pod uwagę poziom budownictwa z okresu Ming i Qing, fakt, że tak wysoka konstrukcja przetrwała prawie 400 lat burz i wichur, świadczy o jej niezwykłej trwałości.Wieża He Shanoraz 107 przylegających jaskiń żołnierskich, z blankami do obserwacji wroga, tajnymi przejściami łączącymi je ze sobą, a także studniami, żarnami i zapasami żywności, aby przetrwać długotrwałe oblężenie. Warto wspomnieć, żeWieża He ShanChoć zbudowana w czasach wojennych, w okresie pokoju stała się doskonałym miejscem do podziwiania widoków. Wspinając się na Wieżę Rzek i Gór w kompleksie turystycznym Cesarskiego Miasta i Rezydencji Premiera, można podziwiać panoramę całej rezydencji (wstęp na wieżę jest zamknięty w weekendy i święta). Kolejną atrakcją wewnętrznego miasta jest Muzeum Słowników Chińskich, które przechowuje różne formy słowników z różnych dynastii Chin, będąc prawdziwym muzeum słowników. Na koniec docieramy do południowej części kompleksu Huangcheng Xiangfu - Ogrodu Zhi, który niegdyś służył jako miejsce nauki dla członków rodziny Chen. Jest to dość duży ogród o wyjątkowo przyjemnym otoczeniu. Po krótkim odpoczynku i zrobieniu zdjęć, zwiedzanie głównej części Huangcheng Xiangfu dobiega końca. Każdego ranka około godziny 9:00 przed główną bramą Rezydencji Cesarskiej odbywa się pokaz "Powitania Cesarskiego Powozu". Większość turystów wybiera wczesne przybycie, aby obejrzeć występ przed zwiedzaniem rezydencji. Dlatego warto wyruszyć z Jincheng wczesnym rankiem lub przyjechać do Rezydencji Cesarskiej popołudniem dnia poprzedniego, najpierw odwiedzając pobliskie Jezioro Dziewięciu Dziewcząt, a następnie zatrzymując się na noc w okolicy, aby następnego dnia mieć więcej czasu. Zakwaterowanie jest tu dobrze rozwinięte - dostępne są: trzygwiazdkowy Hotel Xiangfu, czterogwiazdkowy Guibinlou oraz pięciogwiazdkowy Xiangfu Manor Hotel. W hotelach znajdują się również restauracje serwujące lokalne specjały, takie jak "Bankiet Ośmiu Przysmaków". Wieczorem na wzgórzu Xiangfu Manor zapalane są liczne romantyczne światełka, tworząc magiczną atmosferę. Dodatkowo, w pobliżu wyjścia z rezydencji Xiang znajduje się ulica z zabytkami kultury, gdzie można kupić przekąski i pamiątki, warto więc coś przywieźć. Ponadto, tutejsza architektura z okresu Ming i Qing jest bardzo charakterystyczna i idealna do robienia zdjęć.

Jincheng – nr 6 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Guoyu Ancient City

Stare Miasto Guoyu, położone 300 metrów na południe od atrakcji turystycznej klasy AAAAA – Rezydencji Huangcheng (która faktycznie stanowi północne skrzydło Starego Miasta Guoyu, podczas gdy Shilangzhai jest jego wschodnim skrzydłem), jest „Wioską o Znaczeniu Historycznym i Kulturowym w Chinach” oraz zamkową osadą u podnóża gór Taihang. Wewnątrz miasta znajduje się unikalny zespół architektoniczny z okresu Ming i Qing, będący kluczowym zabytkiem chronionym na szczeblu krajowym, nazwany przez wybitnego eksperta architektury Luo Zhewena „Skarbem Chińskiego Budownictwa Mieszkaniowego”. Znane jest również jako „Pierwsze Wiejskie Miasto Chin”. Wioska Guoyu była także miejscem zamieszkania Zhang Pengyuna, gubernatora Shuntian z okresu Ming, Zhang Ersu, wiceministra sprawiedliwości z okresu Qing, oraz Wang Chongxina, bogatego kupca z przełomu dynastii Ming i Qing. To tutaj dorastał Chen Tingjing, wielki sekretarz Akademii Wenyuange z okresu Qing, a także miejsce, gdzie powstała 7. Wojskowa Akademia Medyczna, poprzedniczka 3. Wojskowej Akademii Medycznej. Wioska Guoyu ma długą historię, została zbudowana przez rodzinę Guo, od której nazwiska pochodzi nazwa wioski. Początki wioski sięgają wczesnej dynastii Tang. W okresie Ming Guoyu było jednostką administracyjną „li”, a w okresie Qing nazywano je „zhen”. W 1917 roku wprowadzono system „biancun”, przekształcając Guoyu li w wieś Guoyu. Wioska Guoyu jest rozległa i kompleksowa pod względem struktury. Zabytkowa zabudowa zajmuje powierzchnię 180 000 metrów kwadratowych, w tym mury miejskie, wieże, rezydencje urzędników, domy mieszkalne, świątynie, warsztaty, ogrody, bramy, ściany parawanowe, studnie i ruiny. Stanowi ona nie tylko wyjątkowy zespół architektoniczny w dorzeczu rzeki Qin w naszym powiecie, ale także...

Diji City

Miasto Diji zostało zbudowane na małym cyplu, z południową stroną przylegającą do wioski, a północną graniczącą z rzeką Qin, otoczone z trzech stron wodą, tworząc kształt półwyspu. Patrząc z daleka, miasto wygląda jak solidna skała stojąca w nurcie rzeki, stąd jego nazwa Diji Cheng (Miasto Skalnej Podpory). Dokładna data budowy miasta nie jest znana, ale z inskrypcji na steli "Panorama górskiego miasta" z 11 roku panowania Chongzhen w dynastii Ming (1638 r.) wynika, że jego powstanie miało miejsce przed końcem dynastii Ming. Miasto ma owalny kształt, zbudowane z cegieł, zajmuje powierzchnię około 60 tysięcy metrów kwadratowych. Na południu znajduje się główna brama, a mury zaczynające się od ziemi mają około 10 metrów wysokości. Mury nad rzeką wznoszą się od brzegu, osiągając ponad 20 metrów wysokości, z blankami i stanowiskami artyleryjskimi, które służyły do obrony przed wrogami, lecz obecnie są zniszczone i nieistniejące. Nad główną bramą widnieje napis „Dijicheng”, będący głównym przejściem dla mieszkańców; na północy miasta, wzdłuż murów, znajdują się kamienne schody, które prowadzą do bramy wodnej, umożliwiającej podróż łodzią. Ulice w mieście są regularnie rozmieszczone, z drogą okrężną wokół murów, a reszta to uliczki mieszkalne z kompletną infrastrukturą. W dawnych czasach, w przypadku zamieszek wojennych, zamknięcie bram czyniło miasto samowystarczalną twierdzą, trudną do zdobycia. Domy mieszkalne w mieście podzielone są na dziesięć głównych dzielnic, rozmieszczonych w uporządkowany sposób. Pomiędzy budynkami często przerzucone są nad ulicami przejścia, co ułatwia poruszanie się pieszym. Domy te to w większości dwukondygnacyjne dziedzińce typu „siheyuan” z jednym wejściem, a większość z nich posiada korytarze. Nad wejściami do domów widnieją tablice z napisami typu „XX Ju” (Rezydencja XX), co nadaje im elegancki charakter. Jedna z nich, „Youheng Ju” (Rezydencja Wytrwałości), wyróżnia się kunsztownym wykonaniem elementów drewnianych i kamiennych, konstrukcją opartą na czterech belkach i ośmiu filarach oraz czterema drzwiami i ośmioma oknami, co czyni ją niezwykle charakterystyczną dla miejscowego folkloru.

Jincheng – nr 11 w rankingu: Jesienne atrakcje widokowe

Haihui Academy

Haihui Shuyuan (Akademia Haihui) znajduje się we wsi Daqiao w mieście Beiliu, w powiecie Yangcheng, w mieście Jincheng. Jest to tysiącletnia świątynia, która otrzymała dwukrotnie cesarskie nadania w okresie dynastii Tang i Song, z historią sięgającą co najmniej 1100 lat. Świątynia została założona w okresie dynastii Sui, a za czasów dynastii Tang osiągnęła znaczne rozmiary. Po licznych renowacjach i rozbudowach w kolejnych dynastiach, kompleks stał się imponujący, a okres świetności akademii przypadł na czasy dynastii Ming i Qing. Haihui Shuyuan to słynna akademia znana w całej prowincji Shanxi. W okresie Ming i Qing wykształciła 68 uczonych, którzy zdobyli najwyższe stopnie w imperialnych egzaminach, a także niezliczoną liczbę kandydatów niższych szczebli. Wśród nich byli m.in. Wang Guoguang i Zhang Shenyan, ministrowie ds. urzędników w okresie Ming, Sun Juxiang, minister ds. skarbu, a także Chen Tingjing, wielki sekretarz za panowania cesarza Kangxi z dynastii Qing, oraz Zhang Dunren, wybitny matematyk za czasów cesarza Qianlong. Akademia zajmuje powierzchnię 34 800 metrów kwadratowych i składa się z obszaru z podwójnymi pagodami z okresu Tang i Ming, strefy kultury akademickiej, strefy tysiącletniej świątyni oraz jednego z ośmiu starożytnych widoków Yangcheng – "Haihui Longqiu" (Smoczy Staw Haihui). Szczególną uwagę zwraca przepiękna, bogato zdobiona wieża, nazywana przez ekspertów "skarbem narodowym", będąca doskonałym przykładem chińskiej architektury wieżowej. W 1965 roku kompleks został wpisany na listę pierwszych kluczowych zabytków kultury prowincji Shanxi, a w 2006 roku uzyskał status narodowego zabytku kultury.

Jincheng – nr 6 w rankingu: Jesienne atrakcje widokowe

Manghe River scenic area

Rezerwat Ekoturystyczny Manghe znajduje się 35 km na południowy wschód od powiatu Yangcheng w mieście Jincheng, prowincji Shanxi, zajmując łączną powierzchnię 5573 hektarów. Jest to rezerwat przyrody dla makaków. Rezerwat Ekoturystyczny Manghe jest często nazywany "Małym Guilin Płaskowyżu Lessowego". Główne atrakcje wodne to: Jaskinia Wypływającej Wody, Dwa Smoki Igające Perłą, Wodospad Zasłony Wodnej, Źródło Pojenia Koni, Mały Wodospad Huangguoshu, Srebrzysty Wodospad, Wodospad Żółtego Smoka, Wodospad Czarnego Smoka, Wodospad Niebiańskiego Smoka oraz Jezioro Manghe.Rzeka MangGóry te charakteryzują się malowniczymi, falistymi grzbietami i niezwykłymi szczytami. Główne atrakcje to: Szczyt Lotosu, Samotny Szczyt Mang, Szczyt Pawia, Góra Kamiennego Człowieka, Góra Dziur i Góra Sanpan. W Ekoturystycznym Regionie Manghe odnotowano 285 gatunków zwierząt i 882 gatunki roślin nasiennych. Do chronionych zwierząt należą: bocian czarny, orzeł przedni, lampart złocisty oraz makak, który osiąga tu północną granicę swojego zasięgu geograficznego w Chinach. Chronione rośliny to m.in. cis, orchidea bezostkowa, drzewo hainanskie i katsura, przy czym cis jest rzadkim gatunkiem subtropikalnym na północy. Obfitująca w Manghe i od dawna uprawiana aronia, o wysokiej wartości leczniczej, przyniosła regionowi przydomek "Kraju Aronii".

Jincheng – nr 8 w rankingu: Jesienne atrakcje widokowe

Lake Jiunü Xianhu

Jezioro Dziewięciu Dziewic położone jest w kanionie rzeki Qin w górach Taihang, około 30 km na wschód od miasta Jincheng, charakteryzując się doskonałą lokalizacją i dogodnym dojazdem. Jest to obszar turystyczny o powierzchni około 13 km², skupiający się głównie na rekreacji wodnej w naturalnym otoczeniu. Główną atrakcją jest rozległe jezioro o długości 20 li (ok. 10 km) otoczone wysokimi klifami, które posiada największą powierzchnię wodną w regionie Jincheng. Swoją nazwę zawdzięcza legendzie o Dziewięciu Nefrytowych Dziewicach oraz imponującej formacji skalnej - Wyspie Dziewięciu Dziewic, wznoszącej się pośrodku jeziora. Woda w Jeziorze Dziewięciu Dziewcząt pochodzi z rzeki Qin w Zezhou, która ma swoje źródło w powiecie Qinyuan w mieście Changzhi. Płynie na południe przez powiaty Anze, Qinshui, Yangcheng i Jincheng, przecinając góry Taihang, po czym wpływa do prowincji Henan i ostatecznie uchodzi do Żółtej Rzeki. Dodatkowym głównym źródłem zasilania jest Źródło Yanhe, jedno z najbardziej znanych źródeł w prowincji. Jest to niezbędna miękka woda dla północnych Chin, charakteryzująca się dużą ilością, doskonałą jakością i niską twardością, idealna do codziennego spożycia i głębokiego przetwarzania, co czyni ją prawdziwie wyjątkową.

Jincheng – nr 5 w rankingu: Najlepsze rzeczy do zrobienia

Xiangyu Ancient Castle

Na mapie starożytnego powiatu Qinshui, niczym obraz, znajduje się skarb - starożytna forteca Xiangyu. Forteca Xiangyu znajduje się we wsi Xiangyu, około 50 km na południowy wschód od powiatu Qinshui w prowincji Shanxi. Jest to rodzinna miejscowość braci Sun Juxiang, ministra do spraw ludności z późnego okresu dynastii Ming, oraz Sun Dingxiang, wiceprzewodniczącego prawego nadzoru w Cenzoracie. Obiekt ten jest wpisany na listę ważnych zabytków kultury narodowej, posiada status krajowego obszaru turystycznego klasy AAAA i jest określany przez ekspertów jako "pierwsza wiejska forteca z okresu Ming w północnych Chinach". Forteca północną stroną przylega do góry Fenghuang, od południa graniczy z rzeką Xiangyu, na wschodzie łączy się z górą Dongyang, a na zachodzie z szczytem Hugu. Jej architektura harmonijnie wtapia się w krajobraz, tworząc surową, naturalną piękność. Budowę fortecy nadzorowali bracia Sun Juxiang i Sun Dingxiang. Rozpoczęta w 42. roku panowania Wanli z dynastii Ming (1614 r.), została ukończona w 7. roku panowania Chongzhen (1634 r.), trwając łącznie 20 lat. Zajmując powierzchnię około 32 500 m², forteca jest zorientowana na południe i zbudowana tarasowo na zboczu góry, prezentując się majestatycznie z wielopoziomowymi budynkami i dziedzińcami. Łączy w sobie trzy charakterystyczne cechy: obronę militarną, połączenie stylów wschodnich i zachodnich oraz elementy metafizyki. Ulice starożytnej twierdzy układają się w system "trzech poziomych i dziewięciu pionowych", tworząc rozproszony wzór, charakterystyczny dla fortecy o strukturze plastra miodu z okresu dynastii Ming. Wewnątrz twierdzy znajduje się osiem dziedzińców tematycznych, poświęconych kulturze militarnej obrony, życiu ludowemu, urzędnikom różnych dynastii oraz egzaminom cesarskim. Architektura tuneli żołnierskich, dzięki profesjonalnemu podejściu do obronności, połączeniu stylu sznura pereł z korytarzowym oraz niezwykle kreatywnemu projektowi, stanowi arcydzieło epoki broni białej. Zachowany budynek "Wieży Panoramicznej" łą w sobie esencję architektury Wschodu i Zachodu, z łukowatymi oknami i drzwiami oraz ceglanymi rzeźbami "opadających kolumn pod okapem" na elewacjach, będąc orientalną fortecą o wyraźnych zachodnich wpływach. W twierdzy pojawiają się tajemnicze wzory starożytnej metafizyki "He Tu Luo Shu", układ "trzech poziomych i dziewięciu pionowych" oraz unikalne "ścieżki tygrysich łap", które nadają całej fortecy aurę tajemniczości. Forteca Xiangyu stanowi esencję starożytnych twierdz Taihang, wzorcowy przykład architektury z okresu Ming i Qing oraz niezwykłe połączenie gór i wód. Obecnie miejsce to stało się ośrodkiem przekazu tradycyjnej kultury chińskiej, plenerem filmowym i artystycznym, powoli przekształcając się w destynację slow life, idealną dla zdrowia, relaksu i wypoczynku.

Tianguan Wang Residence

Rezydencja Tian Guan Wang Fu w powiecie Yangcheng to rozległy kompleks pałacowy wznoszony przez pokolenia przez Wanga Guoguang, wybitnego polityka i reformatora z dynastii Ming, który pełnił funkcje ministra ds. kar, skarbu i urzędników, wspierając dynastię Ming przez czterdzieści lat, oraz jego rodzinę. Licząca już blisko tysiąc lat historia tego miejsca obejmuje strzeliste pawilony i surowe świątynie, z ponad czterdziestoma dobrze zachowanymi rezydencjami urzędniczymi i domami mieszkalnymi, reprezentującymi różne typy architektury: mieszkalną, religijną, ceremonialną, kulturalną i handlową. Od wieków miejsce to cieszy się sławą kolebki kultury. Od połowy dynastii Ming do początków Qing, w ciągu stu lat, pochodziło stąd pięciu doktorów cesarskich, sześciu magistrów oraz setki kandydatów na urzędników. Szczególnie w trzecim roku panowania Shunzhi (1646 r.), ta niewielka wioska licząca zaledwie kilkuset mieszkańców wydała dwóch doktorów cesarskich z jednej rodziny - Wang Lanzhanga i Wang Runshena, co wzbudziło sensację w całym kraju. Popularna wówczas pieśń ludowa "Guoyu, trzy wioski Shangxiafu, dwa tysiące pięciuset magistrów i uczonych" oddaje ówczesny rozkwit kultury. Shangshu Di, znajdujące się przy wejściu do kompleksu, to rezydencja w stylu "czterech dziedzińców szachownicy", zbudowana w latach 1573-1575 z nadania cesarza Wanli dla Wanga Guoguang po objęciu przez niego stanowiska ministra skarbu. Pierwotnie składała się z dwóch dziedzińców - wschodniego i zachodniego, lecz wschodni został zburzony wcześniej. Zachowany zachodni dziedziniec obejmuje przednią salę "Dazun Tang" i tylne mieszkanie "Tingquan Ju". Cały budynek ma 20,3 metra szerokości i 46,3 metra długości. Nad wejściem do przedniej sali wisi antyczna tablica z napisem "Shangshu" (Minister), ofiarowana w drugim roku Wanli przez Zhu Ji, ówczesnego gubernatora Shanxi i nadzorcy przełęczy Yanmen, a ustawiona przez Li Donga, magistrata powiatu Yangcheng. Za wejściem znajduje się drewniana ściana przesłonowa, zwana lokalnie "shanping", z wygrawerowanymi trzema znakami "Dazun Tang". Wewnętrzny dziedziniec to typowy dla Yangcheng czworobok "cztery duże, osiem małych", z wejściem w północno-wschodnim narożniku. Głównym budynkiem na północy jest "Dazun Tang" - trzyprzęsłowy, o głębokości 5,8 metra, z elewacją ozdobioną drewnianymi kratami, prezentujący się klasycznie i elegancko. Po obu stronach sali znajdują się dwupiętrowe boczne pawilony, a przed nimi boczne pokoje ze wschodnimi i zachodnimi podcieniami. Dach typu yingshan ma na drugim piętrze korytarz. Południowy budynek pełni funkcję przejścia prowadzącego do dodatkowego dziedzińca, z którego przez południową salę można przejść do Tingquan Ju. Tingquan Ju odzwierciedla wyrafinowaną koncepcję ogrodową Wanga Guoguang - słuchanie szumu strumienia, podziwianie wody, mieszkanie i zwiedzanie w harmonii z naturą. Południowy budynek na dziedzińcu ma dwupiętrowy dach yingshan, podczas gdy tylny budynek ma dwupiętrowy dach xuanshan, a boczne pawilony są trzypiętrowe. Cała konstrukcja łamie tradycyjną zasadę wysokiego budynku głównego i niskich bocznych, stosując styl "czapki najlepszego kandydata" - z wysokimi bocznymi pawilonami i niższym budynkiem głównym. Po obu stronach Shangshu Di stały niegdyś monumentalne, czterokolumnowe, trójbramowe drewniano-kamienne pailou, upamiętniające cztery pokolenia zaszczytów rodu Wang, lecz zostały zburzone. Pozostał tylko wysoki kamień ochronny wschodniego pailou, który wciąż przypomina o dawnej świetności rezydencji Tian Guan Wang Fu. Pawilon Wangyue składa się z dwóch dziedzińców o szerokości 15,9 metra i długości 34 metry. Z inskrypcji na belce kwiatowej na trzecim piętrze głównego budynku wynika, że został zbudowany we wrześniu trzeciego roku Tianqi. Wang Zhengjun, ówczesny wysoki urzędnik w Shandong, prawdopodobnie był fundatorem. Dziedzińce łączą się przez sale i bramy, a główne wejście znajduje się w południowo-wschodnim narożniku, z napisem "Szczerość, Ostrożność, Pracowitość" nad bramą. Za bramą znajduje się korytarz ze ścianą przesłonową. Obok sali stoi boczna brama z napisem "Zachowaj prawdę i prostotę". Tylny dziedziniec ma pięcioprzęsłowy, trzypiętrowy budynek główny z podwójnym dachem yingshan. Schody między budynkiem głównym a bocznymi prowadzą na drugie piętro, skąd drewniane schody wiodą na trzecie. Na trzecim piętrze środkowe trzy przęsła tworzą balkon w stylu pawilonu, wykorzystując zabieg "pożyczania krajobrazu" - z balkonu widać przełęcz w górach, przez którą wschodzi księżyc, a także słychać szum sosnowego lasu za świątynią Lufeng. Łącząca dziedzińce sala ma trzy przęsła, drewniane kraty, kamienne kolumny w kształcie kwiatów śliwy i podstawy w kształcie odwróconego lotosu, z dwuspadowym dachem xuanshan. Pełni funkcję przejścia podczas uroczystości. Konstrukcja nośna to drewniana rama, z dekoracyjnymi dachówkami i zwierzęcymi ozdobami na grzbiecie dachu. Boczne pokoje mają drzwi w ścianach szczytowych i okna z przodu, w stylu typowym dla regionów nad kanałem, przypominającym południowe Chiny. Świątynia Lufeng, zwana "Południowym Klasztorem", znajduje się na południowym zboczu Xianglu Feng we wsi Shangzhuang. Zbudowana na zboczu, dzieli się na część wschodnią i zachodnią. Zachodnia część ma dwie kondygnacje. Na górze znajduje się Świątynia Guandi z salą modlitewną z okresu Daoguang, Świątynia Pięciu Epidemii na zachodzie i Świątynia Buddy na wschodzie. Na dole jest scena teatralna nad bramą, połączona z dziesięcioma pomieszczeniami na dwóch poziomach - widownią na górze i pokojami mnichów na dole. Wschodnia część, zwana "Dolnym Dziedzińcem", zawiera głównie budynki z dynastii Ming: Świątynię Gao Mei, Świątynię Wenchang, Świątynię Trzech Religii, Świątynię Osiemnastu Arhatów oraz wieże dzwonu i bębna. Klasztor otaczają białe sosny, tworząc malowniczy krajobraz.

House of Chief Secretary of Zhongzhuang (the Li Family)

Park krajobrazowy Rezydencji Li Buzheng w Zhongzhuang znajduje się w starożytnej wiosce Zhongzhuang w mieście Runcheng, będącej unikalną starożytną osadą wśród zamków nad rzeką Qin. Była to rezydencja urzędnika Li Zhi z czasów dynastii Ming, licząca już pięćset lat. Składa się z takich części jak "Dziedziniec Szachownicy, Dziedziniec Spichlerza, Dziedziniec Nauczyciela i Ucznia, Rezydencja Jinshi, Baimiangli, starożytne tunele z czasów Ming oraz podziemne przejścia". W parku krajobrazowym znajduje się wiele starożytnych budowli, połączonych dziedzińcami, skrywających tajemnice, z doskonale zachowanymi, wspaniałymi rzeźbami z cegły i drewna, stanowiąc jeden z wybitnych przykładów starożytnej architektury urzędniczej w prowincji Shanxi.

Red Sand Ridge in Quantou Village