Sistine Chapel(Sistine Chapel Vatican, Sistine Chapel Rome, Sistine Chapel Michelangelo, Cappella Sistina, Vatican Sistine Chapel, Michelangelo Sistine Chapel, Sistine Chapel Vatican City)

Kaplica Sykstyńska to publiczna kaplica papieża katolickiego i miejsce wyborów papieskich. Jednak to, co czyni ją słynną na całym świecie, to liczne skarby sztuki znajdujące się w kościele, zwłaszcza freski namalowane przez Michała Anioła, znane jako „Boska Komedia w historii malarstwa”. Podsumowanie architektury kościoła Kaplica Sykstyńska została zbudowana w 1484 roku na zlecenie papieża Sykstusa IV jako świątynia papieska. Kaplica ma 40 m długości i 14 m szerokości. W kościele nie ma filarów, jest to prostokątna budowla murowana. Na wysokości bocznych ścian znajduje się 6 półokrągłych okien w kształcie łuku, a dach ma kształt kopuły o powierzchni prawie 600 m². Michał Anioł i freski w kościele Juliusz II powierzył Michałowi Aniołowi odpowiedzialność za dekorację wnętrz kościoła. Artysta samodzielnie ukończył to arcydzieło w ciągu czterech lat i pięciu miesięcy, a gdy otrzymał to zadanie, miał zaledwie 33 lata. Dwadzieścia cztery lata po stworzeniu obrazu „Genesis” Michał Anioł, który miał już ponad sześćdziesiąt lat, powrócił do Kaplicy Sykstyńskiej w Rzymie i spędził prawie sześć lat, tworząc wielkie freski kościelne na przedniej ścianie. Proces twórczy był pełen trudności, ale po ukończeniu pracy dramatyczna kompozycja obrazu zaskoczyła wszystkich. Fresk Michała Anioła na sklepieniu ma powierzchnię 900 m² i składa się z dziewięciu scen z „Genesis”. Michał Anioł namalował te sceny w odwrotnej kolejności. Postacie z Księgi Przymierza obejmują od wysokich Hebrajczyków po pogańskie czarownice. Polecamy zabrać ze sobą lornetkę, aby zobaczyć więcej poruszających szczegółów. Ponadto, aby chronić autentyczność fresków, podczas zwiedzania kościoła nie wolno używać aparatów fotograficznych. Oprócz innych fresków wokół kościoła, ściany Kaplicy Sykstyńskiej zdobią również liczne rysunki tuszem autorstwa ważnych artystów renesansowych. Warto również zobaczyć „Ucieczkę Mojżesza” Perugina, „Mojżesz w życiu Mojżesza” Botticellego i „Przejście przez Morze Czerwone” Rosselliego.